Roman numeral 10000 CC DD.svg

Ammon

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Ammon cum attributis solitis depictus, praesertim galeam sive coronam bis plumatam quod ɜtf dicitur.
Ammon
Nomen Aegyptium
Hieroglyphica
imn
n
Translitteratio Ỉmn
Translatio "Celatus"
Amun et uxor eius Muth mater.

Ammōn[1] -ōnis sive Amūn indec.[2] (Aegyptie Ỉmn "Celatus," prius /jaˈmaːnV/ dein /ʔaˈmuːn/)[3] est nomen dei in mythologia Aegypti, quem Graeci antiqui Iovi adsimulabant[4]. Nonnumquam caput arietis gerebat[5] ː ita Zeus Ammon qui oracula dabat in monetis hellenicis cornutus expressus est.

Maximum templum huius dei Karnak ad Thebas situm eratː nam deus Thebanus erat ante undecimam dynastiam parum notus. Octava decima dynastia maxime floruit cum deus totius Aegypti factus est. Ibi cum uxore Mut ("Mater") et filio Khonsou (trias Thebana dicta) adorabatur et deo solari Heliopolitano adsimulatus Amon-Ra appellabatur. Ad orientem partem templi obeliscus unicus[6] deo dicatus erectus erat qui radium solis figurabat. Hic obeliscus ab imperatore Constantino remotus est qui eum ad urbem sibi cognominem, Constantinomolim, ornandam eum destinabat. Alexandriae diu mansit et in fine anno 357 a Constantio II in Circo Maximo Romae erectus est[7].

Aspectus[recensere | fontem recensere]

Zeus Ammon.
  • Amŏnrasŏnthēr -is = Ỉmn-Rˁ-nsw-ntr.w[8] "Ammon-Phre Rex Deorum"

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Optime attestatum in scriptoribus Classicis, a Pindaro: Pythia 4.16: "Διὸς ἐν Ἄμμωνος θεμέθˈλοις." Latine habemus e.g. Lucani Pharsalia 9.511: "Iupiter, ut memorant, sed non aut fulmina vibrans, / Aut similis nostro, sed tortis cornibus Ammon."
  2. E.g. Hdt. 2.42: Ἀμοῦν γὰρ Αἰγύπτιοι καλέουσι τὸν Δία. "Amun enim Aegyptii vocant Iovem."
  3. Figura solita Graecoromana, nempe Ammon, saepe habetur esse formam dialecto Ammoniacae propriam. In Nubia autem, ubi Ammon deus cultissimus erat, appellatio iam fere /ʔaˈmaːnǝ/ sonabat, unde talia nomina quale est Ergamenes.
  4. Herodotus, Euterpe 42.
  5. Melpomene 181.
  6. Alibi paria obeliscorum reges glorificantia inveniuntur ornamenti causa. Hic ipse obeliscus sacer erat.
  7. Ammianus Marcellinus XVI.10.17 et XVII.4. Dessau, ILS 736 = CIL 6, 1163
  8. Probabiliter /ʔamn̩ɾaʕnsunˈtʰeːr/

Nexus interni

Sancti Haec stipula ad religionem spectat. Amplifica, si potes!