V

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Haec pagina est de littera et numero Romano.
Ut de anno legas, vide 5
Ut de numero legas, vide Quinque


Alphabetum
A B C D E
F G H I K
L M N O P
Q R S T U
V W X Y Z

V est vicesima littera alphabeti Latini, inter Romanos antiquos ū longa appellata ([uː][1]), ac prima secundave et vicesima littera alphabetorum posteriorum.

De pronuntiatione[recensere | fontem recensere]

In Latinitate antiqua grandibus tantum litteris scriptum est. Itaque in verbis Latinis pronuntiandis <V> significabat

  • brevem vocalem posteriorem altam rotundatam [u], sicut <DOMVS> [domus] in nominativo singulari domus;
  • longam vocalem posteriorem altam rotundatam [u:], sicut <DOMVS> [domu:s] in genetivo singulari aut in nominativo accusativove plurali domus;
  • semivocalem posteriorem [w], sicut <VOS> [wo:s], <LAVAT> [lawat], <AVRIS> [awris], etc.[2]

Distinctiones illae phoneticae, quamquam a grammaticis notae, scripturá non fiebant, antequam saeculo XV <u> littera ("V vocalis") ante <v> litteram in ordinem alphabeticum addita est.

Sigla usitata[recensere | fontem recensere]

  1. Ⅴ (num.) = 5, quinque
  2. V, v {abbrev} = valeo, venerabilis, versus, vester, vide, vinum, vir, vivens, vivus, vixit, volo, votum.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Allen 1978: 114.
  2. Nigidius Figulus apud Gell. 10.4.4; Allen 1988: 41

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Allen, W.S. 1978. Vox Latina. A Guide to the Pronuntiation of Classical Latin, secunda editio. Cambridge: Cambridge University Press
  • Cappelli, Adriano. 1929. Dizionario di Abbreviature Latine ed Italiane. Mediolani: Ulrico Hoepli.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wiktionary-ico-de.png Vide V in Victionario.