Marinus Mersennus
E Vicipaedia
Marinus Mersennus Minimus (8 Septembris 1588–1 Septembris 1648) fuit theologus, monachus (Ordo Minimorum), philosophus de natura et rerum, mathematicus, et theorista musicae Francogallicus, aliquando pater acusticae appellatus.[1] Per litteras cum Renato Cartesio (1596–1650), Petro de Fermat (1607?–1665), Evangelista Torricellio (1608–1647), Blasio Pascali (1623–1662), aequalibus eiusdem aetatis, conloquebatur (Imp. 3. P. Sing. ?).
numerus primus Mersenni:

- p={2, 3, 5, 7, 13, 17, 19, 31, 61, 89, 107, 127, 521, 607, ..., 32'582'657, ....???}
Opera [recensere]
- Harmonicorum, libri XII: in quibus agitur de sonorum natura, causis, et affectibus; de consonantiis, dissonantiis, rationibus, generibus, modis, cantibus, compositione, orbisque totius harmonicis instrumentis. (ca. 1648)
- 1623 : Quaestiones celeberrimae in Genesim
- 1626 : Synopsis Mathematica
- 1634 : Questions harmoniques
Notae [recensere]
- ↑ Dennis A. Bohn, "Environmental Effects on the Speed of Sound," Journal of the Audio Engineering Society 36 (4, 1988): 223–231.
Nexus externi [recensere]
tabulae scriptorum (uk-URL)
| Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes! |
