Marinus Mersennus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Marinus Mersennus.

Marinus Mersennus Minimus (8 Septembris 1588–1 Septembris 1648) fuit theologus, monachus (Ordo Minimorum), philosophus de natura et rerum, mathematicus, et theorista musicae Francogallicus, aliquando pater acusticae appellatus.[1] Per litteras cum Renato Cartesio (1596–1650), Petro de Fermat (1607?–1665), Evangelista Torricellio (1608–1647), Blasio Pascali (1623–1662), aequalibus eiusdem aetatis, conloquebatur (Imp. 3. P. Sing. ?).

numerus primus Mersenni:

M(p)=2^p-1
p={2, 3, 5, 7, 13, 17, 19, 31, 61, 89, 107, 127, 521, 607, ..., 32'582'657, ....???}

Opera[recensere | fontem recensere]

  • Harmonicorum, libri XII: in quibus agitur de sonorum natura, causis, et affectibus; de consonantiis, dissonantiis, rationibus, generibus, modis, cantibus, compositione, orbisque totius harmonicis instrumentis. (ca. 1648)
  • 1623 : Quaestiones celeberrimae in Genesim
  • 1626 : Synopsis Mathematica
  • 1634 : Questions harmoniques

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Dennis A. Bohn, "Environmental Effects on the Speed of Sound," Journal of the Audio Engineering Society 36 (4, 1988): 223–231.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

tabulae scriptorum (uk-URL)


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!