Iudicia Norimbergensia
E Vicipaedia
Imago primi et praecipui iudicium Norimbergenis. Ad sinistram partem a parte superiore: Hermannus Goering, Rudolphus Hess, Ioachim de Ribbentrop, Guliemus Keitel. Ad destram partem a parte superiore: Carolus Doenitz, Ericus Raeder, Baldur de Schirach et Fridericus Sauckel
Iudicia Norimbergensia fuerunt clarissima iudicia quae Norimbergae post Bellum Orbis Terrarum II a die 20 Novembris 1945 usque ad annum 1949 contra Nazistas, qui magnam partem in belli sceleribus et in holocausto, id est in Iudaeorum stragibus inter tyrannidem habuerunt, facta sunt.
[recensere] Praecipuum iudicium
Hi homines ut iudices inter iudicium egerunt:
- Franciscus Biddle et Ioannes Johnston Parker (CFA),
- Ionas Nikitčenko et Alexander Volčkov (Unio Sovietica),
- Galfridus Lawrence et Normannus Birkett (Regnum Unitum)
- Henricus Donnedieu de Vabres et Robertus Falco (Francia).
Quattuor fuerunt accusatores:
- Robertus H. Jackson (CFA),
- Romanus Rudenko (Unio Sovietica),
- Hartley Shawcross (Regnum Unitum) et
- Franciscus de Menthon, et postea Augustus Champetier de Ribes (Francia).
Hi fuerunt viginti et quattuor homines qui inter praecipuum iudicium iudicati fuerunt:
| Nomen | Munus | Sententia |
|---|---|---|
| Martinus Bormann | Rudolphi Hess successor ut dux Factionis Nazistae | capite damnatus (in absentia) |
| Ioannes Frank | Poloniae Gubernator Generalis | Capite damnatus |
| Gulielmus Frick | Minister negotiorum internorum, qui leges contra Iudaeos ratum esse iussit | Capite damnatus |
| Hermannus Göring | Aerei exercitus dux (Luftwaffe) et praeses parlamenti (Reichstag) | Capite damnatus |
| Alfredus Jodl | Praecipuus vir militaris | Capite damnatus |
| Ernestus Kaltenbrunner | Securitatis regni supremi offici (Reichssicherheitshauptamt) et turmarum actionis (Einsatzgruppen) dux | Capite damnatus |
| Guliemus Keitel | Exercitus Germanici (Wehrmacht) dux | Capite damnatus |
| Ioachim de Ribbentrop | Minister negotiorum externorum ab anno 1938 | Capite damnatus |
| Alfredus Rosenberg | regiminis doctrinae de odio phyletico [1]creavit et promulgavit. Etiam minister terrarum occupatarum fuit | Capite damnatus |
| Fridericus Sauckel | De servorum labore propositi dux | Capite damnatus |
| Arthurus Seyss-Inquart | publicus Nazista Austriacus et et gubernator Nederlandiae inter Bellum Orbis Terrarum II | Capite damnatus |
| Iulius Streicher | libelli de odio phyletico „Der Stürmer“ editor | Capite damnatus |
| Gualterius Funk | Minister oeconomiae et Argentariae Regni (Reichsbank) praeses | in carcerem perpetuum damnatus |
| Rudolphus Hess | Adiutor Adolphi Hitler | in carcerem perpetuum damnatus |
| Ericus Raeder | Germanicae classis (Kriegsmarine) dux supremus | in carcerem perpetuum damnatus |
| Albertus Speer | Minister ad arma | in viginti annos carceris damnatus |
| Baldur de Schirach | Iuventutis Hitlerianae dux | in viginti annos carceris damnatus |
| Constantinus de Neurath | Minister negotiorum externorum usque ad annum 1938, "Protector" Bohemiae et Moraviae | in quindecim annos carceris damnatus |
| Carolus Dönitz | Successor Adolphi Hitler et Germanicae classis (Kriegsmarine) dux | in decem annos carceris damnatus |
| Ioannes Fritzsche | Diurnarius fuit adiutor Iosephi Goebbels apud propagandae ministerium | Absoltus |
| Franciscus de Papen | Minister et ab anno 1933 usque ad insequentem annum cancellarius vicarius | Absoltus |
| Hjalmar Schacht | Praeses Regni argentariae (Reichsbank) | Absoltus |
| Gustavus Krupp | Magister officinarum qui servorum laboris lucra percepit | Sine damnatione valetudinis difficultatum gratia |
| Robertus Ley | Dux Societas Germanicae Laboris | Sine damnatione quia mortem ante iudicium sibi conscivit |
[recensere] Iudicium in medicos
Anno 1946/1947 et iudicium in medicos habebatur. Accusati medici sunt, qui in castris carceralibus experimenta crudelia in homines fecissent. Inter eos, qui ad mortem damnati sunt, et hi fuerunt:
[recensere] Nota
| Haec stipula ad historiam spectat. Amplifica, si potes! |