Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas bona

Birgitta Bardot

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Birgitta Bardot: pictura ad pelliculam Vie privée promovendam anno 1962 lucis ope facta
Birgitta Bardot et Sami Frey, vicini inter se amantes, in portu S. Torpetii anno 1963 visi
Birgitta Bardot ad gustationem recepta anno 1968 a Michaële Bernanau picta
Birgitta Bardot Nicaeae anno 2002 visa

Birgitta Bardot, vulgo pleniter Brigitte Anne-Marie Bardot, ab admiratoribus saepe BB nuncupata (Lutetiae nata die 28 Septembris 1934), comoeda olim formosissima famosaque et cantatrix Francica, hodie iura animalium promovet.

Virgo saltationi studuit apud Conservatorium Parisiense. Ob pulchritudinem iam bis in titulo libelli Elle picta, pelliculis iam duabus introducta, Rogerio Vadim (moderatori Marco Allégret adiutore) anno duodevicesimo nuper attacto nupsit. Moderatore Allégret bis annis 1955-1956, moderatore Vadim quinquies annis 1956-1973, partes egit, et celeberrime anno 1956 titulo Et Dieu ... créa la femme ("Et creavit Deus ... feminam") protagonista. Photographi Samuel Levin et Cornel Lucas effigies eius celeberrimas hoc fere tempore creaverunt.

Ab anno 1958 iuxta oppidum S. Torpetii habitavit in domo La Madrague nuncupata. A Vadim divortio die 6 Decembris 1957 separata, duos fere annos histrionis Ioannis Ludovici Trintignant, brevius Raphaëlis Vallone et musicorum Gilberti Bécaud et Alexandri Distel amasia, mox comoedo Iacobo Charrier die 18 Iunii 1959 nupsit, cui filium unicum Nicolaum (Nicolas-Jacques Charrier) die 11 Ianuarii 1960 peperit. Rursus die 30 Ianuarii 1963 separata, ab amantibus hos annos Sami Frey et Roberto Zagury consolata, marito tertio Gunthero Sachs die 14 Iulii 1966 nupsit et die 1 Octobris 1969 remisit, amante Sergio Gainsbourg interdum anno 1967 accepto, qui eá album musicum Initials BB dicavit. Annis fere 1960-1980 carmina cantitavit satis multa cum Zagury seu Gainsbourg sive et Distel, inter quae anno 1963 carmen titulo La Madrague e nomine domi suae. Carmen "Je t'aime ... moi non plus" ("Te amo ... neque ego"), ab amante Gainsbourg pro ea compositum et anno 1967 illecebrose cantitatum, divulgari interdixit maritus Sachs neque ante 1986 publico iure editum est.[1]

Inter annos 1952 et 1973 partes cinematographicas 47 egit, pelliculis Les grandes manœuvres (1955, moderatore Renato Clair), La vérité (1960, moderatore Henrico Georgio Clouzot), Vie privée (1962, moderatore Ludovico Malle) et Le mépris (1963, moderatore Ioanne Luca Godard) magis laudatis.

Annis 1970 amasia fuit sculptoris Miroslai Brozek. Ab anno 1973, cinematographia renuntiata, ad Mediterranei maris litora manens, cibum carnulentum reiciens, pro iuribus animalium militabat. Opus fundatum Birgittae Bardot anno 1986 condidit. De aliis rebus interdum sententias pronuntiat, de migratione gentium, de homophylophilia. In quartum matrimonium a Bernardo d'Ormale, adiutori olim Ioannis Mariae Le Pen, die 16 Augusti 1992 ducta est.

Opera[recensere | fontem recensere]

Pelliculae

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Gainsbourg idem carmen nihilominus cum nova amasia Ioanna Birkin anno 1969 cantitatum optimo successu divulgavit.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Brigittam Bardot spectant.