Padus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Vide etiam paginam discretivam: Eridanus

Padus / Eridanus
Po
Deus Padus, Augustae Taurinorum allegorica statua
Deus Padus, Augustae Taurinorum allegorica statua
Nomina
Nomina Latina Padus (-i, m.),
Eridanus (-i, m.)
Nomina Vulgaria Po
Geographia physica
Longitudo 652 / 682 km
Altitudo principii 2.022 m
Area ex qua aqua affluit 71.000 km²
Fons Vesulus mons
Ostium Mare Hadriaticum
apud Delta Padi
Tributarii Vide: A Dextra,
Vide: A Sinistra
Geographia politica
Terrae Italia Italia
Regiones Pedemontium Pedemontium,
Langobardia Langobardia,
Aemilia-Romania Aemilia-Romania,
Venetia Venetia
Provinciae Vide: Provinciae p.
Urbes principes Vide: Urbes ad ripas P.
Tabula geographica
Tabula Padi fluminis

Padus[1][2][3] (-i, m.) sive Eridanus[1][2] (-i, m.) (alia nomina: Budingus[1], Budincus[1], Bodincus[1], Bodencus[1]; etiam: Paudus[1]) (Italice: Po, Graece Ἠριδανός, postea Πάδος) est longissimum Italiae flumen, cum sescenta sexaginta duo chiliometra (aut quadringenta quadraginta unum milia pedum) longitudine patet. Ex Alpibus Cottiis nascitur, mediam Padanam planitiem interfluit, et in Hadriaticum mare se effundit: nam in Pedemontio e Vesulo monte effluit, Langobardiam, Aemiliam, Venetiam regiones alluit, et in Hadriaticum mare amplo ostio influit.

Fluvii tributarii[recensere | fontem recensere]

Tabula Padi cum tributariis

A Sinistra[recensere | fontem recensere]

et minores alteri.

A Dextra[recensere | fontem recensere]

et minores alteri.

Provinciae percursae[recensere | fontem recensere]

Urbes ad ripas Padi[recensere | fontem recensere]

Nexus interni

Nexus externus[recensere | fontem recensere]

Vicimedia Communia plura habent quae ad Padum spectant.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
  2. 2.0 2.1 Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).}
  3. Il mondo antico, moderno, e novissimo, Tomo primo
  4. 4.0 4.1 D. Olivieri, Dizionario di toponomastica lombarda (Mediolani: 2001)
Haec stipula ad flumen spectat. Amplifica, si potes!