Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Ludovicus van Beethoven

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Wikidata-logo.svg Ludovicus van Beethoven
Res apud Vicidata repertae:
Ludovicus van Beethoven: imago
Ludovicus van Beethoven: subscriptio
Nativitas: 16 Decembris 1770; Bonna
Obitus: 26 Martii 1827; Vindobona
Patria: Germania
Ludovicus van Beethoven (1770–1827); Iosephus Carolus Stieler anno 1820 pinxit.

Ludovicus van Beethoven, Theodisce Ludwig van Beethoven, (Bonnae, 16 Decembris 1770; Vindobonae, 26 Martii 1827) fuit compositor et clavilista Germanicus, tertius ex praestantissimis aetatis classicae musicis, post Haydn et Mozart. Et apud peritissimos unus ex altissimis culminibus historiae musicae habetur, et non peritis popularissimus semper manet.

Natus Bonnae, in urbe tum capite Principis Dicionis Coloniae et Sacri Imperii Romani parte, Beethoven viginti unum annos natus Vindobonam immigravit, ubi discipulus Iosephi Haydn mox famam clavilistae praestantissimi habuit. Ante autem tricesimum annum, audiendi sensus eius corrumpi coepit, sed in compositione et perfunctione musicae (ut musicus vel orchestrae dux) persistebat, etiam cum penitus surdus factus esset. Primus compositor erat, qui praecepta ad opera sua producenda metronomo usus fecit.

Vita[recensere | fontem recensere]

Beethoven Bonnae natus est mense Decembri anno 1770, die fortasse 16 (dies ortus eius non pro certo habetur). Ludovicus unus ex tribus filiis fuit qui supervixerunt. Maximus natu habuit duo fratres, Carolum et Ioannem van Beethoven. Pater, Iohannes van Beethoven, exemplari pueri Mozart adductus, volebat quoque parvum Ludovicum mirum puerum reddere. Itaque iam a prima pueritia eum clavile, organum tibiaque docebat. Pater erat alcoholicus, et mater, Maria Magdalena Keverich, saepe aegrotabat.

Ludovicus iuvenis die 26 Martii anno 1778, septimum annum agens, primum in publico Coloniae clavili cecinit. Pater praenuntiavit puerum tantum sex annos natum esse quo puerulus Ludovicus etiam mirior videretur. Qua de causa Beethoven se ipse usque ad adultam aetatem pro iuniore habitus est.

Primus Ludovici praestans magister fuit Christianus Gottlob Neefe.

Anno 1782, undecimum annum agens, Beethoven primum opus edidit.

Beethoven, anno 1801, anno aetatis 31, a Carolo Riedel pictus

Anno 1787, primum iter Vindobonam fecit, auctore Ferdinando von Waldstein comite. Fertur Vindobonae Beethoven fugaciter Mozart invenisse, sed huius rei non est ullum certum testimonium. Secundum fabulam, Mozart dixisset: "Mementote nomen eius; per orbem terrarum divulgabitur." Paulo post quam Vindobonam pervenit, nuntium per patris litteras accepit matrem grave aegrotam esse eique Bonnam redeundum esse; mater denique phthisi mortua est die 17 Iulii eiusdem anni.

Anno 1792, princeps elector Bonnensis Beethoven sumptibus suppeditavit ad secundum iter Vindobonam faciendum. Ibidem Beethoven totam vitam versabitur. Vindobonae discipulus compositionis Iosephi Haydn, contrapuncti Iohannis Georgii Albrechtsberger, cantus Antonii Salieri fuit. Vicesimum quintum annum agens primum opus magni ponderis edidit: tria triniones clavili, violinae, et violae gravi op. 1.

Aedes ubi Beethoven Testamentum Sancti Loci scripsit

Anno 1800, Vindobonae suam primam symphoniam moderatus est. Paulo post audiendi sensus corrumpi coepit, quapropter anno 1802 Testamentum Sancti Loci (Heiligenstadt) scripsit, in quo de sua desperatione loquitur.

Hac tempestate novum genus Beethovenianum incipit, quod e tertia symphonia, Heroica nuncupata, heroicum appellatur. Primo Beethoven hanc symphoniam Napoleoni, qui ei admirationi erat, dedicare volebat, sed postquam ei cognitum est Napoleonem se ipsum imperatorem appellatum esse, Beethoven ira accensus primam inscriptionem e libello delevit, et in novam Heroicam mutavit. Symphonia Heroica primum publico 7 Aprilis 1805 prolata est.

Materies prima symphoniae quintae

Hoc tempore tres Maecenates ex nobilitate—archidux Rodolphus, princeps Lobkowitz, princepsque Lichnowsky—constituerunt ei annua praestare.

Anno 1812, Beethoven iter in aquas calidas Teplice fecit ibique Iohannem Wolfgangum von Goethe cognovit. Fertur Beethoven serviles mores Goetheanos odisse.

Post fratris Caroli mortem, 15 Novembris 1815, Beethoven constituit eius filii tutorem fieri, qui tum novem annos natus erat. Carolus frater per testamentum Beethoven suum filium, cui nomen quoque Carolus erat, in custodiam tradiderat, sed in lecto mortis coniunctam filii custodiam cum sua uxore Iohanna statuit. Insequentibus annis, Beethoven, qui fratriam abhorrebat, adeo omnes vires suas in custodia obtinenda posuit ut paene musicam scripsit. Beethoven tandem unus tutor Caroli nuncupatus est.

Beethoven postremos annos propter surditatem paene omnino semotus degit. Tantum paucis amicis utebatur "colloquiorum libellorum" auxilio.

Symphonia 9 "Choralis" primum publico die 7 Maii 1824 prolata est. Ultimam partem huius symphoniae finitur in musicam redditum An die Freude (Pro Gaudio), poema Friderici Schiller, quod incipit "Freude, schöner Götterfunken" ('Gaudium, pulchra scintilla divina'). Haec melodia hymnus Unionis Europaeae ("Hymnus Europae"), verbis novis "Est Europa nunc unita," facta est.

Opera[recensere | fontem recensere]


Opera clarissima

Scripsit Beethoven, inter alia, 32 sonatas pro clavile, 10 pro violina, 5 pro violoncello, unam pro cornu; 16 quadricinia pro chordophonis; 9 symphonias; unam operam.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Incubator-logo.svg Lege Λουδοβίκος βαν Βεθόβεν ("Ludovicus van Beethoven") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam
Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Ludovicum van Beethoven spectant.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]