Violoncellum

Roman numeral 10000 CC DD.svg
E Vicipaedia
Violoncellum hodiernum.

Violoncellum[1] (Italiane violoncello) est chordophonum arcuatum (et aliquando digito tactum), cui plerumque sunt quattuor[2] nervi in quintis perfectis intonatum.

Fabricatores instrumentorum[recensere | fontem recensere]

Violoncella facta sunt a lyrificibus[3] hominibus chordophonorum faciendorum et reficiendorum a citharis ad violina peritis. Inter clarissimi violoncellorum lyrifices a se factorum numerantur sequentes.

Media[recensere | fontem recensere]


Nexus interni[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Perugini, Dizionario (1976); Morgan; Reijo Pitkäranta, Lexicon Finnico-Latino-Finnicum (WSOY, 2001).
  2. Sed fuerunt etiam violoncella quinque chordis tenta. E.g., Ioannes Sebastianus Bach suam Sechste Suite für Violoncello in D-Dur (h.e., Sexta series pro violoncello in D maiore) BWV 1012 pro instrumento ut ita dicamus quinquachordo composuit.
  3. Huius vocabuli testis est Henricus Friesemann, Nieuw Nederduitsch–Latijnsch Woordenboek (Thieme, 1810), ubi legimus: luitmaker, lyrifex, icis, testudinum, cithararum, vel lyrarum opifex, artifex vel effector.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Spatium tonorum.
Instrumentum magnitudinis octavae partis, cum violoncello magnitudinis usitatae.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Vicimedia Communia plura habent quae ad Violoncellum spectant (Cello, Cellos).