Carbonium

Carbonium^[1] seu carboneum^[2] (C) est elementum chemicum sextum in systemate periodico, in grege quarto decimo (secundum UICPA, traditionaliter quarto), et in periodo secunda positum. Numerus protonum est sex. Sunt autem quattuor electrones in sphaera electronica extrema. Nomen carbonii a carbone deducitur, quia ipse in carbonio consistit.

Carbonium sub condicionibus solitis (298 K) est solidum; liquidum super 3823 K fit, aeriforme vero super temperaturam 5100 K.

De isotopis

Sunt imprimis isotopi tres :

Carbonium ¹²₆C sex neutrones in nucleo habens. Id est frequentissimum.
Carbonium ¹³₆C septem neutrones in nucleo habens.
Carbonium ¹⁴₆C octo neutrones in nucleo habens. Radia emittit, ergo radioenergicum quod fundamentum computationis radiocarbonicae est.

De chemia organica

Carbonium quattuor electrones singulos praebet, unde quattuor vincula sive cum ipso sive cum atomis alterius generis formare potest. Quin etiam duplicia vincula cum ipso et oxygenio praebet ut in CO₂: O=C=O. E quo fit ut atomus carbonium velut sceletum omnium molecularum organicarum struit: carbohydratorum, lipidorum, proteinarum, acidorum nucleicorum. Chemia carbonii magna pars chemiae habetur atque chemia organica appellari solet. Sine carbonio vita in tellure non orta esset.

De oxidis inorganicis

Nonnulla carbonii oxida gaseosa inorganica reputantur:

Monoxidum carbonii CO formatur cum materia organica in aere oxygenio carente comburitur. Periculum mortis respiranti facit quia ferro in haemoglobino validissime adhaeret et oxigenationem corporis prohibet.
Dioxidum carbonii CO₂: formatur cum materia organica in aere comburitur et per animalium respirationem. In aere parva quantitas huius gasis invenitur; nuper tamen ob nimium hydrocarboneorum in industria humana usum eius quantitas aucta ad tellurem calefactam aliquid contulit.
Acidum carbonicum H₂CO₃ et sales sui, qui carbonates nominantur. Hoc acidum formatur cum dioxidum carbonii in aqua dissolvitur quod fieri solet in aquis gaseosis vel carbonatis quas paene ubique emere licet necnon in sanguine humano.

Modificationes carbonii

Carbonium purum substantias diversas format:

adamas quae est durissima substantiarum
carbo qui idem atque graphites habetur
fullerena, quae sunt sphaerae carbonicae

Notae

↑ "Carbonium": Peter van der Krogt, "Elementa chemica" apud situm Elementymology & Elements Multidict.
↑ "Kohlenstoff: Carboneum . . . carbonium . . . carbo aëriformis" apud Lexicon Latinum hodiernum.

Nexus interni

Carbones hydrati

Nexus externi

Hoc elementum apud Patreon: periodic videos

Elementa chemica: series paginarum brevium


1 H 2 He 3 Li 4 Be 5 B 6 C 7 N 8 O 9 F 10 Ne 11 Na 12 Mg 13 Al 14 Si 15 P 16 S 17 Cl 18 Ar 19 K 20 Ca 21 Sc 22 Ti 23 V 24 Cr 25 Mn 26 Fe 27 Co 28 Ni 29 Cu 30 Zn 31 Ga 32 Ge 33 As 34 Se 35 Br 36 Kr 37 Rb 38 Sr 39 Y 40 Zr 41 Nb 42 Mo 43 Tc 44 Ru 45 Rh 46 Pd 47 Ag 48 Cd 49 In 50 Sn 51 Sb 52 Te 53 I 54 Xe 55 Cs 56 Ba 57 La 58 Ce 59 Pr 60 Nd 61 Pm 62 Sm 63 Eu 64 Gd 65 Tb 66 Dy 67 Ho 68 Er 69 Tm 70 Yb 71 Lu 72 Hf 73 Ta 74 W 75 Re 76 Os 77 Ir 78 Pt 79 Au 80 Hg 81 Tl 82 Pb 83 Bi 84 Po 85 At 86 Rn 87 Fr 88 Ra 89 Ac 90 Th 91 Pa 92 U 93 Np 94 Pu 95 Am 96 Cm 97 Bk 98 Cf 99 Es 100 Fm 101 Md 102 No 103 Lr 104 Rf 105 Db 106 Sg 107 Bh 108 Hs 109 Mt 110 Ds 111 Rg 112 Cn 113 Nh 114 Fl 115 Mc 116 Lv 117 Ts 118 Og Elementum • Systema periodicum

[1] "Carbonium": Peter van der Krogt, "Elementa chemica" apud situm Elementymology & Elements Multidict.

[2] "Kohlenstoff: Carboneum . . . carbonium . . . carbo aëriformis" apud Lexicon Latinum hodiernum.

[1]

[2]