Augusta Praetoria

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Augusta Praetoria
Aosta
Insigne Augustae Praetoriae
Imago Augustae Praetoriae

Despectus in Augustam Prætoriam e montibus

Nomina Latina alia: Augusta Praetoria Salassorum
Francogallice: Aoste
Arpitanice: Aoûta, Oûta
Valesianice: Augschtal
Administratio
Terra: Flag of Italy.svg Italia
Regio: Vallis Augustana
Indicia fundamentalia
Coordinata: 45° 44′ 0″ Sept., 7° 19′ 0″ Ort.
Altitudo: 583 m supra mare
Area: 21 km²
Incolae: 34 582 (2016)
Spissitudo: 1648 per km²
Vici: Arpuilles, Beauregard, Bibian, Bioulaz, Borgnalle, Brenloz, Busséyaz, Cache, La Combe, Les Capucins, Chabloz, Champailler, Collignon, Cossan, Cotreau, Duvet, Entrebin, Excenex, Les Fourches, Laravoire, Montfleury, Movisod, Pallin, Papet, Pléod, Porossan, La Riondaz, La Rochère, Roppoz, Saraillon, Saumont, Seyssinod, Signayes, Talapé, Tsanté, Tzambarlet, Vignole
Municipia proxima: Carvantium, Ginodium, Gressanum, Pollenum, Roisanum, Fanum Sancti Christophori Augustensium, Sarra
Res aliae
N. cursualis: 11100
Zona temporalis: UTC+1
ISTAT-Regio: 007003
N. tributarius: A326
Nomen incolarum: Augustani, Augustenses
Patronus: S. Gratus Augustanus
Dies sollemnis: 7 Septembris
Charta

Communis provinciae locatio in Italia

Locatio Augustae Praetoriae in provincia

Pagina interretialis

Augusta Praetoria[1][2][3][4] seu Augusta Praetoria Salassorum[3] (Italiane: Aosta; Francogallice: Aoste) est Urbs Italiae et municipium, circiter 34 580 incolarum, locus princeps Liberæ Regionis Vallis Augustanæ. Urbani Augustani[3][4] vel Augustenses[3] appellantur.

Insigne[recensere | fontem recensere]

Geographia[recensere | fontem recensere]

Augusta Prætoria in septentrionali Italia in valle fluminis Duriae Maioris sita est, loco ubi viæ convallium Sancti Bernhardi Magnae et Parvae inter se occurrunt.

Historia[recensere | fontem recensere]

Imperator Augustus valle a Terentio Varrone Murena expugnata collocavit coloniam quam a se ipso Augusta appellavit anno 15 a.C.n. in situ Salassorum Gallorum oppidi. Nonnulli Praetoriani urbem incolabant.

Augusta Prætoria statio in via Francigena fuit, quæ in Aevo Medio peregrinos super transitum Magni Sancti Bernardi Romam duxit. In itinerario Sigerici Augusta Prætoria (Agusta) statio XLVII fuit.

Ab anno 1024 Vallis Augustae pars comitatus postea ducatus Sabaudiae fuit, anno 1718 regni Sardiniae usque ad unificationem Italiae anno 1861.

Oeconomia[recensere | fontem recensere]

Commeatus[recensere | fontem recensere]

Apud urbem statio ferriviae lineae ab urbe Augusta Taurinorum et aëroportus Corrado Gex[5] sunt.

Ad septentrionem Augustae anno 1965 cuniculus Rupis Albae itineris ad Franciam constructus est.

Industria[recensere | fontem recensere]

Societas Cogne anno 1909 condita magnam ferrariam apud Augustam gerit.[6]

Clari cives[recensere | fontem recensere]

Nati[recensere | fontem recensere]

Aedificia egregia[recensere | fontem recensere]

Vestigia antiquitatis adhuc supersunt: muri turresque, Porta Praetoria, arcus triumphalis, theatrum, amphitheatrum, pons.

Monumenta medii aevi sunt ecclesia cathedralis Sanctae Mariae et Sancti Johannis, ecclesia Sanctorum Petri et Ursi et Aquaeductus Arvou magni.

  • Ecclesia cathedralis Assumptionis B.M.V. et S. Ioannis Baptistae.

Lingua[recensere | fontem recensere]

Incolae Augustae Praetoriae praecipue lingua Arpitanica, lingua Romanica Alpium occidentalium, utuntur.[7]

Institutiones[recensere | fontem recensere]

Provincia[recensere | fontem recensere]

Augusta Prætoria provincia non est; vide Provincia Augustana.

Ecclesia Catholica Romana[recensere | fontem recensere]

Augusta Praetoria sedes episcopalis et sedes Dioecesis Augustana[4] est.

Fractiones, vici et loci in municipio[recensere | fontem recensere]

Fractiones[recensere | fontem recensere]

Arpuilles, Beauregard, Bibian, Bioulaz, Borgnalle, Brenloz, Busséyaz, Cache, La Combe, Les Capucins, Chabloz, Champailler, Collignon, Cossan, Cotreau, Duvet, Entrebin, Excenex, Les Fourches, Laravoire, Montfleury, Movisod, Pallin, Papet, Pléod, Porossan, La Riondaz, La Rochère, Roppoz, Saraillon, Saumont, Seyssinod, Signayes, Talapé, Tsanté, Tzambarlet, Vignole.

Loci[recensere | fontem recensere]

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Augustam Prætoriam spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Emblem of Italy.svg
AbellinumAeserniaAgrigentumAlexandria StatiellorumAnconaAndriaAquilaAriminumAristianisArretiumAsculum PicenumAternumAugusta PraetoriaAugusta TaurinorumBaretiumBariumBarolumBauzanumBellunumBeneventumBergomumBononiaBrixiaBrundisiumBugellaCaesenaCampus BassusCaralisCarboniaCarrariaCasertaCataciumCatinaNovum ComumConsentiaCremonaCrotonCuneumDrepanumEcclesiaeFerrariaFirmum PicenumFlorentiaForum LiviiFoveaFrusinoGenuaGoritiaGrossetumHasta PompeiaHennaImperiaInteramna NaharsInteramna PraetutiaLabroLanuseiLatinaLaus NovaLeucumLucaLupiaeMacerataMantuaMassaMatheraMediolanumMessanaModiciaMutinaNeapolisNissaNovariaNugorOlbiaPanormusPapiaParmaPataviumPerusiaPisaePisaurumPistoriumPlacentiaPortus IliiPortus NaonisPotentiaPratumRagusiaRavennaReateRegiumRegium LepidiRodigiumRomaSalernumSassarisSavoSena IuliaSpediaSulluriumSundriumSyracusaeTarentumTarvisiumTeateTemplumTergesteTridentumTurenumUrbinumUtinumVenetiaeVerbaniaVercellaeVeronaVibo ValentiaVicetiaVillaxidrumViterbium

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).
  2. Alberto Nocentini, Toponimi italiani: origine ed evoluzione in "Toponomastica"
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972) Ed. 1861 Ed. 1909 Ed. aucta 1972 Index editionis auctae}
  4. 4.0 4.1 4.2 Cf. "Dioecesis Augustana" e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M. Cheney elaboratus) (Anglice)
  5. Situs publicus aëroportus.
  6. Situs publicus ferrariae Cogne Acciai Speciali.
  7. Corrado Grassi, Alberto A. Sobrero, Tullio Telmon: Introduzione alle dialettologia italiana. Roma/ Bari 2006. ISBN 978-884206918-8. – Iannàccaro Gabriele, Dell’Aquila Vittorio: Investigare la Valle d’Aosta: metodologia di raccolta e analisi dei dati. In: Rita Caprini (ed.): Parole romanze. Scritti per Michel Contini. Alessandria 2003. ISBN 8876947167.


Terra Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!