Roman numeral 10000 CC DD.svg

Lacus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Lacus in Bariloche (Argentina).

Lacus (-ūs, m.) est magnum aquae corpus, plerumque dulcis, terris circumdatus, cui saepissime tamen flumen affert aquam et alterum effert ad mare. Altissimus orbis terrarum lacus est Lacus Baical, in Siberia situs.

Per lacum flumen - si quod reperitur - solum perfluit; contra, stagnum - sive immobile sive leniter fluens - aquis e flumine vel e mari effusis effectum est. Deinde lacus et stagnum inter se altitudine differunt, et non quod sunt in natura aut artificiosi. Namque artificiosi possunt esse lacus saeptis circumdatis.[1]

Maximi lacus qui non effluunt ad mare vocantur maria interna, tamquam Mare Caspianum, sed regula incerta est quoniam homines loquuntur de Mari Mortuo vel Magno Lacu Salso.

In evangelio in Bibliis Sacris, Lacus Tiberiadae vocatur mare.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. E. g. Varro, de re rustica 1,11,2: si omnino aqua non est viva, cisternae faciundae sub tectis et lacus sub divo: ex altero loco ut homines, ex altero ut pecus uti possint.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Lacum spectant.