Tectonica laminarum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Tectonici orbis terrarum laminae in tabulis altero saeculi vicensimi dimidio descripti sunt.
Motus laminarum ex informatica? Global Positioning System (GPS) e satellite NASA JPL. Vectores cursum et magnitudinem motus exhibent.
Reliquia Laminae Farallon, altae in amiculo? Telluris. Putatur multum laminae primum subisse Americam Septentrionalem (praecipue Civitates Foederatas occidentales et Canadam meridio-occidentrlam) angulo minore, multum terrae montanae in regione generans, praecipue Montes Saxosos meridianos.
Lamina tectonica (superficies conservantur).

Tectonica laminarum[1] (ex tectonico ex Graeco τεκτονικός 'ad aedificium pertinens'[2]) vel tectonica plattorum (ex platto[3]), vel tectonica patellarum,[4] vel tantum tectonica, est doctrina scientifica quae maiores lithosphaerae Telluris motus describit. Doctrinae vetustiores notiones motus continentalis (Anglice continental drift) explicant quas Alfredus Wegener et aliis prima saeculi vicensimi decennia proposuerunt et quas eruditi geoscientifici, notionibus expansionis fundi abyssi decennio 196 exeunte decennioque 197 ineunte evolutis, plerumque acceperunt.

Lithosphaera in laminas tectonicas dissolvitur. Quod attinet ad Tellurem, nunc sunt septem vel octo (numerus ex eorum definitionem dependet) maiores multaeque minores laminae, quae in asthenosphaera vehuntur, in uno ex tribus generibus finium laminarum invicem inter se moventes: convergentibus (etiam finibus concursionis appellatis), divergentibus (etiam mediis pandentibus appellatis), et transformatibus (quae "conservantes" sunt). Terrae motus, eruptiones montium igniferorum, formatioque montium et fossarum oceanicarum secundum hos fines fiunt. Lateralis laminarum motus usitate a 0 ad 100 millimetra quotannis variatur.[5]

Lamina tectonica in duobus generibus lithosphaerae consistunt: continentali crassiore et oceanico tenuiore. Pars superior crustum appellatur, iterum duorum generum (continentalis et oceanici). Hoc significat quamlibet laminam in uno vel ambobus generibus consistere posse. Una ex rebus magni momenti quas doctrina proponit est quantitatem superficiei laminarum (continentalium et oceanicam) quae in amiculo secundum fines convergentes subductione evanescit esse prope in aequilibritate? cum novo crusto (oceanico) quod secundum margines divergentes expansione fundi abyssi formatur; hoc aliquando principium cinguli portantis (Anglice conveyor-velt principle) appellatur. Tota orbis terrarum superficies sic eadem permanet. Discrepat haec doctrina a doctrinis quae antequam paradigma (ut aliquando appellatur) tectonicae laminarum facta est principale scientiae exemplar suadebantur—doctrinis quae lentam globi contractionem vel expansionem proponebant et iam in scientia ut exemplaria alterna exstant.[6]

Lamina tectonica moveri possunt quia lithosphaera Telluris maiores habet vires et minus densitatem quam asthenosphaera. Laterales densitatis variationes in amiculo convectionem amiculi generant. Eorum motus agi putatur per mixturam motus imi maris a iugo pandente (ob variationes topographicas et densitatem crusti quae discrepantias virium gravitationis generant) et tractionis, atque suctus desuper, apud zonas subductionis. Alia explanatio vehementius dicit varias vires quae ambitus globi et vires Solis et Lunae ad aestum pertinentes generant. Momentum harum rerum est incertum, et iam disceptatur.

Laminae[recensere | fontem recensere]

Maiores laminae[recensere | fontem recensere]

Variae definitiones usitate habent maiores laminas esse septem aut octo:

Minores laminae[recensere | fontem recensere]

Sunt permultae laminae, quarum septem maximae sunt:

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Confer indices vocabulorum geographicorum a Leone Latino excerptorum partem alteram (hic aut hic).
  2. Little, W.; Fowler, H. W.; Coulson, J.. Onions C. T.. ed. The Shorter Oxford English Dictionary: On Historical Principles. II (Third ed.). Clarendon Press. ISBN 9780198611264 .
  3. Latina vulgaris (adsumpta), secundum Merriam-Webster Collegiate Dictionary.
  4. Confer: "Cuicumque patella tectonica est craton, quod est pars integra et antiquissima" (de Territoriis Boreoccidentalibus).
  5. Herbert Read et Janet Watson, Introduction to Geology (New York: Halsted, 1975), 13–15. ISBN 978-0-470-71165-1. OCLC 317775677.
  6. G. Scalera et G. Lavecchia, "Frontiers in earth sciences: new ideas and interpretation," Annals of Geophysics 49(1, 2006), supplementum.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Atkinson, Larry, et Connie Sancetta. 1993. "Hail and Farewell." Oceanography (The Oceanography Society) 6(34).
  • Lyman, J., et R. H. Fleming. 1940. "Composition of Seawater." Journal of Marine Research 3:134–146.
  • McKnight Tom. 2004. Geographica: The complete illustrated Atlas of the world. Novi Eboraci: Barnes and Noble Books. ISBN 0-7607-5974-X.
  • Oreskes, Naomi, ed. 2003. Plate Tectonics: An Insider's History of the Modern Theory of the Earth. Westview. ISBN 0-8133-4132-9.
  • Schubert, Gerald, Donald L. Turcotte, et Peter Olson. 2001. Mantle Convection in the Earth and Planets. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-35367-X.
  • Stanley, Steven M. 1999. Earth System History. W. H. Freeman. ISBN 0-7167-2882-6.
  • Sverdrup, H. U., M. W. Johnson, et R. H. Fleming. 1942. The Oceans: Their physics, chemistry and general biology. Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
  • Tanimoto, Toshiro, et Thorne Lay. 2000. "Mantle dynamics and seismic tomography." Proceedings of the National Academy of Science 97(23):12409. doi:10.1073/pnas.210382197. PMID 11035784.
  • Thompson, Graham R., et Jonathan Turk. 1991. Modern Physical Geology. Saunders College Publishing. ISBN 0-03-025398-5.
  • Turcotte, D. L., et G. Schubert. 2002. Geodynamics. Ed. 2a. Novi Eboraci: John Wiley & Sons. ISBN 0-521-66624-4.
  • Vine, F. J., et D. H. Matthews. 1963. "Magnetic anomalies over oceanic ridges." Nature 199:947–949. doi:10.1038/199947a0.
  • Winchester, Simon. 2003. Krakatoa: The Day the World Exploded: August 27, 1883. Novi Eboraci: HarperCollins. ISBN 0-06-621285-5.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad tectonicam laminarum spectant.


Terra Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!

Mille Paginae.png

Roman numeral 10000 CC DD.svg