Locativus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Locativus est casus, qui ostendit locum ubi actio verbi perficitur.

Index

[recensere] Usus locativi in Lingua Latina

Exitus locativi idem est atque genitivi numeri singularis primae aut secundae declinationis.

[recensere] Urbes et insulae parvae

Urbes et insulae parvae, quarum nomina sint primae aut secundae declinationis et numeri singularis tantum, de more uti possunt locativo casu. Memento Romanos antiquos (praeter Britanniam Corsicam Hiberniam Sardiniam Siciliam Euboeamque) omnes alias insulas arbitrari parvas. Exempla:

  1. Caesar versabatur Romae;
  2. Conon vixit Cypri;
  3. Sum Lugduni, Corinthi, Hadrumeti.

[recensere] Domi, humi, ruri

Nomina domi, humi et ruris locativo utuntur. Exempla:

  1. Domi remanent;
  2. Iaceo humi;
  3. Ruri habitant.

[recensere] Alii usus

Aliquando locativus casus sic adhibetur, ut tempus significet. Exempla:

  1. Domi bellique;
  2. Domi militiaeque.


Grammatica Latina
Nomina | Pronomina | Adiectivi | Adverbia | Verba | Praepositiones
Nomina
Declinatio Prima | Declinatio Secunda | Declinatio Tertia | Declinatio Quarta | Declinatio Quinta
Nominativus | Vocativus | Accusativus | Genetivus | Dativus | Ablativus | Locativus
Instrumenta personalia
Spatia nominalia

Variantes
Actiones
Navigatio
communitas
Arca ferramentorum
Linguis aliis