Franciscus Petrarca
E Vicipaedia
Franciscus Petrarca[1] sive Petrarcha[2] (Italice Francesco Petrarca; natus Arretii die 20 Iulii 1304; mortuus die 19 Iulii 1374) fuit poëta linguarum Italicae et Latinae, scriptor insuper epistularum, primus auctor etiam (cum Dante Alagherio) "renascentiae" et revivificationis linguarum classicarum.
Index |
[recensere] Vita
Franciscus Petrarca, filius cuiusdam Petracci mercatoris, Arretii natus sed e familia Florentina, adulescens Avenioni vixit et de patria sua Italia scripsit: agnosco validum patriae revocantis amorem [3]. Montepessulani Bononiaeque universitates frequentavit. Postea Avenionem reversus est et illic carmen epicum Latine composuit, Africa titulo, ubi victorias Scipionis Africani narravit. Ut scriptor excellens et collector litterarum Latinarum laudatus est per Europam. A die 6 Aprilis 1327 in quo virginem Lauram primum vidisset, carmina de illa incepit scribere quae in libro Canzoniere reperimus. Die 26 Aprilis 1336 Montem Ventosum ascendit; ea res origo alpinismi habetur.
[recensere] De operibus Petrarchae
[recensere] Opera
- Rerum Vulgarium Fragmenta (Italice Canzoniere)
- Secretum
- De Viris Illustribus
- Rerum Memorandarum Libri
- De Otio Religiosorum
- De Vita Solitaria
- De Remediis Utriusque Fortunae
- Itinerarium
- Carmen Bucolicum
- Africa
[recensere] Notae
- ↑ Francisci Petrarcae Epistolae de rebus familiaribus et variae studio et cura Iosephi Fracassetti. Florentiae 1863.
- ↑ Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon Universale[1] (1698)
- ↑ Ecloga VIII, v. 56
[recensere] Nexus externi
- De Francisci Petrarcae vita et scriptis Latinis in Ephemeris
- Opera Francisci Petrarcae in The Latin Library
- Bibliotheca Augustana Opera Francisci Petrarcae in Bibliotheca Augustana
- Opera Francisci Petrarcae in Bibliotheca Universitatis La Sapienza
- De remediis utriusque fortunae, Cremonae, B. de Misintis ac Caesaris Parmensis, 1492. (Vicifons)
