Franciscus Petrarca

E Vicipaedia

Franciscus Petrarca
Francesco Petrarca
Franciscus Petrarca
Franciscus Petrarca: sua statua Florentiae
Natus 20 Iulii 1304
Arretii
Obiit 19 Iulii 1374
Arquati

Franciscus Petrarca,[1] sive Petrarcha,[2] Italice Francesco Petrarca (natus Arretii die 20 Iulii 1304; mortuus Arquati[3] die 19 Iulii 1374) fuit poëta linguarum Italicae et Latinae, scriptor insuper epistularum, primus auctor etiam (cum Dante Alagherio) "renascentiae" et revivificationis linguarum classicarum.

Index

[recensere] Vita

Franciscus Petrarca, filius cuiusdam Petracci mercatoris, Arretii natus sed e familia Florentina, adulescens Avenione vixit. De patria sua Italia scripsit: "agnosco validum patriae revocantis amorem."[4] Montepessulani Bononiaeque universitates frequentavit. Postea Avenionem reversus est et illic carmen epicum Latine composuit, Africa titulo, ubi victorias Scipionis Africani narravit. Ut scriptor excellens et collector litterarum Latinarum laudatus est per Europam. A die 6 Aprilis 1327 in quo virginem Lauram primum vidisset, carmina de illa quae in libro Canzoniere reperimus scribere coepit. Die 26 Aprilis 1336, Montem Ventosum ascendit; ea res origo alpinismi habetur.

[recensere] De operibus

Franciscus Petrarcha

[recensere] Opera

  • Rerum Vulgarium Fragmenta (Italice: Canzoniere)
  • Secretum
  • De Viris Illustribus
  • Rerum Memorandarum Libri
  • De Otio Religiosorum
  • De Vita Solitaria
  • De Remediis Utriusque Fortunae
  • Itinerarium
  • Carmen Bucolicum
  • Africa

[recensere] Notae

  1. Francisci Petrarcae Epistolae de rebus familiaribus et variae studio et cura Iosephi Fracassetti. Florentiae 1863.
  2. Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698), Versio interretialis
  3. Seu Arquatae: Italice Arquà Petrarca.
  4. Ecloga VIII, v. 56.

[recensere] Nexus externi

Vicifons opus nominatum De remediis utriusque fortunae, Cremonae, B. de Misintis ac Caesaris Parmensis, 1492. habet.
Instrumenta personalia