Africa (Petrarca)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Africa est carmen epicum a Francisco Petrarca, poeta Italico, Latine compositum. Incepit scribere anno 1338 aut 1339, terminavit anno 1343, sed postea frequenter retractavit emendavitque; nunquam editavit aut (ut hodie dicimus) publicavit. Carmen publicatum est a Petro Paulo Vergerio anno 1397; impressum est inter Opera omnia Petrarcae Venetiis anno 1501.

In hoc carmine auctor narrat finem Secundi Belli Punici (218-201 a C. n.) cum expeditione Romanorum, duce Publio Cornelio Scipione Africano, contra Carthaginienses. Petrarca nesciebat Silium Italicum, poetam Romanum, eandem rem tractavisse in carmine cuius titulus est Punica, cum illo tempore quo Petrarca carmini suo curam impendebat Silii Italici carmen ignotum esset.

Continentur[recensere | fontem recensere]

  1. Somnium Scipionis de patre suo Publio Cornelio qui mortuus est dum pugnavit contra Carthaginiensibus in Hispania anno 211 a. C. n.
  2. Prophetiae P. Cornelii de victoria Romanorum
  3. Missio Laelii, amici Scipionis, ad Syphacem Mauretaniae regem. Ecphrasis palatii Syphacis. Laelii narratio originis antiquitatisque Romae
  4. Laelii de vita Scipionis narratio
  5. Historia Massinissae et Sophonisbae
  6. Scipionis profectio ad muros Carthaginis; gesta Hannibalis in Italia
  7. Pugna Scipionis Hannibalisque
  8. Fuga Hannibalis; deditio Carthaginis
  9. Ennii poetae, famuli Scipionis, verba de Homero et de poeta futuro Petrarca; triumphus Scipionis

Fontes[recensere | fontem recensere]

In ecphrase palatii Syphacis (in libro tertio) reperimus descriptiones iconum insculptorum, auro fulgentium in quibus dei et deae Graecorum picti sunt: Iuppiter, Saturnus, Neptunus, Apollo, Mercurius, Mars, Vulcanus, Pan, Iuno, Minerva, Venus, Diana, Cybele, Pluto; cum Mercurio etenim Perseus Gorgonesque descripti sunt. In hoc catalogo auctor secutus est Isidoro Hispalensi (Etymologiae 8.11), Fulgentio (Mitologiarum libri 1), et scriptore (vel Alexandro Neckam vel alicui) libri De diis gentium et illorum allegoriis.

Fortuna[recensere | fontem recensere]

Petrus Berchorius (vel, ut ipse Petrarca scripsit, Petrus Pictaviensis), scriptor Francicus, visitabat auctorem dum Africam componebat. Ille legit aut totum poema aut librum tertium; deinde usus est descriptionibus deorum Graecorum in opere suo cuius titulus est Ovidius moralizatus, ubi invenimus descriptiones eorundem deorum (omittis Gorgonibus; addito Baccho). Opus Petri Berchorii permulti legerunt, quorum unus inter annos 1342 et 1380 scripsit brevem librum Latinum, Libellus de deorum imaginibus nominatum, a Galfrido Chaucer lectum antequam composuerat carmina sua Anglice scripta Hous of Fame ("Domus Famae", ll. 131-139) et Canterbury Tales ("Historiae Cantuarienses", The Knight's Tale, ll. 1387-1388, 1955-1966, 2041-2048), ubi invenimus descriptiones similes Veneris, Cupidinis, Mercurii, Martis.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Petrarch's Africa tr. Thomas G. Bergin, Alice S. Wilson. New Haven: Yale University Press, 1977. [Anglice]
  • Ernest H. Wilkins, "Descriptions of pagan divinities from Petrarch to Chaucer" in Speculum vol. 32 (1957) pp. 511-522.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]