Secta Siitica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Mausoleum Ali in oppido Najaf Iraquiae situm.

Secta Siitica (Arabice شيعة šīʿa, "factio (sc. Ali)") est altera fidei Islamicae praeter Sunniticam, quam inter 130 000 000 et 190 000 000 circiter Musulmanorum terrae sequuntur, i.e. omnium circa 15 centesimas.[1] Regio quam incolunt aliquando "luna Siitica" appellatur.

Siitae docent Ali filium Abu Talib, generum Machometi, eo successum esse ut primum Musulmanorum imamum, negantque tres primos caliphas Sunniticos, scilicet Abu Bakr et Omar et Osmanum, secundum leges fuisse.[2] Nulla historia maioris Siitis erat momenti quam martyrium Hussein, filii Ali, qui anno 680 apud oppidum Kerbala Iraquensem cecidit, cum contra Sunnitas dimicaret.

Tres praecipuae sunt sectae Siiticae scholae. Maxima duodenaria (اثنا عشرية iṯnāʿašarīyya) vocatur, quia 12 imamos agnoscit, cuius sectatores in Irania, Atropatene, Iraquia, Baharina, Libano, alibi vivunt. Multo pauciores sunt Siitae septenarii sive Ismaelitae, qui in Pakistania, India, Syria, Afgania habitant. Postremo quintarii sive Zaiditae enumerarentur, qui Iemeniam septentrionalem incolunt.

Tabula regionum Siiticarum et Sunniticarum.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. pewforum.org
  2. Tabatabae (1979), pp. 41–44.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]


Sancti Haec stipula ad religionem spectat. Amplifica, si potes!

Mille Paginae.png