Roman numeral 10000 CC DD.svg

Pyrenaei montes

E Vicipaedia
(Redirectum de Pyrenaei)
Jump to navigation Jump to search
Vide etiam paginam fere homonymam: Brennus mons
Topographica Pyrenaeorum tabula.
Forma civitatum regionumque iuxta Pyrenaeos.

Pyrenaei montes[1] seu Pyrenaeus saltus,[2] poëtice Pyrene[3] (Hispanice Pirineos, Francice Pyrénées, Catalane Pirineus, Vasconice, Auñamendi), sunt montes inter Franciam et Hispaniam siti. Altissimus, altitudine circa 3400 metra supra maris aequor, Picus Aneti appellatur. Pyrenaei sunt pars longissimorum montium perpetuorum, usque ad Himalaiam decurrentis.

Herodotus, antiquissimus de hoc nomine auctor, non montem sed urbem Pyrenen refert. Montes nomen suum e Pyrene mythica cepisse, filia Bebrycis, ab Hercule amata, in his montibus sepulta, canit Silius Italicus:

Pyrene celsa nimbosi verticis arce
divisos Celtis late prospectat Hiberos
atque aeterna tenet magnis divortia terris.
nomen Bebrycia duxere a virgine colles,
hospitis Alcidae crimen, qui, sorte laborum
Geryonae peteret cum longa tricorporis arva,
possessus Baccho saeva Bebrycis in aula
lugendam formae sine virginitate reliquit
Pyrenen, letique deus, si credere fas est,
causa fuit leti miserae deus. edidit alvo
namque ut serpentem patriasque exhorruit iras,
confestim dulces liquit turbata penates.
tum noctem Alcidae solis plangebat in antris
et promissa viri silvis narrabat opacis,
donec maerentem ingratos raptoris amores
tendentemque manus atque hospitis arma vocantem
diripuere ferae. laceros Tirynthius artus,
dum remeat victor, lacrimis perfudit et amens
palluit invento dilectae virginis ore.
at voce Herculea percussa cacumina montis
intremuere iugis; maesto clamore ciebat
Pyrenen, scopulique omnes ac lustra ferarum
Pyrenen resonant. tumulo tum membra reponit,
supremum illacrimans; nec honos intercidet aevo,
defletumque tenent montes per saecula nomen.[3]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Pyrenaei montes Gallias Hispaniasque disterminant, promontoriis in duo diversa maria proiectis": Plinius, Naturalis historia 3.30
  2. Plinius, Naturalis historia 4.108
  3. 3.0 3.1 Silius Italicus, Punica 3:417–441

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Belloc, Hilaire. 1909. The Pyrenees. Londinii: Methuen.
  • Edelmayer, Friedrich. 2012. The Pyrenees Region. Institute of European History.
  • Milne, Tony. 2013. 10 Manuels and a Manolete: A carpark-to-peak guide to the high Pyrenees. Handmaid Books.
  • Paegelow, Claus. 2008. Pyrenäen Bibliografie: Andorra, spanische & französische Pyrenäen / Pyrenees Bibliography: Andorra, Spain & French Pyrenees. Verlag Claus Paegelow. ISBN 9783000239366.