Jump to content

Historia Iaponiae

E Vicipaedia
−3 (maximum dubium) Latinitas huius paginae maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Templum Byōdō-in aetatis Heian, saeculo undecimo.

Historia Iaponiae est narratio rerum a populo Iaponiensi gestarum in regione propria, ex qua civitas Iaponiae profecta est. Vetustissimae scripturae de historia Iaponiae sunt Kojiki et Nihon Shoki.

Aevo palaeolithico

[recensere | fontem recensere]
Typus deae maternae aetatis Jōmon(en).

Prima habitationis signa in Iaponia aevo palaeolithico apparuerunt, 30 000 a.C.n. saecuto[1][2] 14 000 a.C.n., aevo Jōmon (縄文時代, Jōmon-jidai) culto venatoris, convectoris, agriculturis. Vasa ornata sunt ex his temporibus, saepe cum tortis formis, nonnullus superati antiquissimis figulinarum mundis.

Aeva feudorum

[recensere | fontem recensere]

Secuta aeva Cofun,[3] Asuka, Nara,[4] Heian, Kamakura, Edo, et multi alii qui feudorum ducebantur a ducibus xogun quos sustinuerunt equites samurai. His temporibus systema graphicus et scriptura, rationes, religio, concepta, philosophia, etc inlata sunt ex Sinensis. In multis partis, duces appellantur xogun regnabant effultis ab equis appellati samuraei sub feudi.

Introitum et interdictum peregrinorum

[recensere | fontem recensere]

Exploratores ex Europa medio saeculo sexto decimo revera hanc urbem Nagasacium condiderunt auxeruntque, cum navis Portugalis sedit in ripis Cangoscimae(ja) capitis. Apostolus Iesuita Franciscus Xaverius in Iaponiam venit anno 1549, sed quamquam in Sinam anno 1551 profectus est, ibi mortuusque est paulum post, discipuli in Iaponia manserunt et converterunt plures duces (daimyo, daimyō). Inter quos maximus erat Bartholomaeus Sumitada Ōmura, qui conversione maxime fructus est, quod mercis partem acceperit quam inferebant naves Portugalis in portum quem constituerunt in Nagasacio anno 1571 urbis conditae, se adiuvante.

Saeculo XVI[5] etiam, commeabant mercatores et missonaria Christianarum ce Lusitania, Batavia, Anglia, Hispania suspectantium xogunatis praefectis Iaponarum qui timebant ne Iaponiam irrupisset. Itaque die 18 Octobris 1633 multi missionarii Societatis Iesu necati sunt. A Tokugawa Ieiaso, praefecto, igitur peregrini intrantibus vetiti sunt extra mercatores Bataviarum, Sinicarum in sola porta patefacta Dezima nunc Nagasace per 2000 annos donec Mathaeus Perry, praefectus classis, apertum Iaponiae ad mundum compulit anno 1854 cum Conventu Kanagawa anno 1854[6].

Vide etiam Restauratio Meiji dicta et Aetas Meiji et Primum Bellum Sino-Iaponense.
Imperator Meiji,? anno 1887 pictus.

Portis patefactis, nonnullos annos societas Iaponiae valde velociter mutavit occidentem contingentem renovatium. Meiji Ishin, aut Renovatio Meidiana dicta, immutationes politicas ab anno 1868 et initium novae rei publicae rectionis in imperio Iaponica, quae societatem Iaponicam celerrime ad vitae modum civitatum occidentalium admovit, etsi primo reditum ad virtutes moresque Iaponiae veteri proprios contendebat, imprimis autem renovationem imperii (quod Tennōismus vocatur ex appellatione imperatoris, qui Iaponice Tenno vocatur). Per motum Meiji Ishin, Xogun coactus abdicare, systemate foederis abolito, imperator restitutus fuit. Posterior, valde proficiebat technologia scientiaque. Multi institutes occidentes adhibiti erant quarum sunt legalis, rectionis, oeconimiarum, socialibus, militaris, quae Iaponiam orbem potentiam mutavit. Iaponia, imperii cupidi, bellum cum Sericis anno 1895 et Sarmatis anno 1905 commovit. Iaponia Coream anno 1910 incucurrit et Mandshuriam anno 1931.

Bello mundano secundo et moderna

[recensere | fontem recensere]
Vide rem principalis Bellum Pacificum et Foedus Trium Imperiorum.

Iaponia in bello mundano secundo anno 1941 concitator erat incurrente Serem, Coream, Philippinas etc. Incucurrit Indonesiam anno 1942. Bombae atomis delapsi in Nagasaci et Hirosima qua prima est in historia globalis uti armis nuclearis. Deditia Iaponia est bello in CFA 1945. Die 3 Novembris 1946, Constitutio Iaponiae nova ratione monarchia constitutionalis et pacifismus decreta est a voluntate populi per Parlamentum Imperiale post suffragium mulierum universaleque. Die 18 Novembris 1951 Hirohito imperator Iaponiae foedera pacis et securitatis cum CFA signavit. Die 11 Martii 2011, passa est terraemotus magnam mensuram magnitudinis 9.0, qui megacymam exacerbavit invicem litore[7][8] Honsuae 130 chiliometro ex hac urbe. Die 1 Aprilis 2011, clades consequens terraemotum megacymamque appellata rectione Iaponensis, "Magna Terraemotus Orientalis Iaponens".[9]

Hodie unum est ex divitiae civitatis praeclarus et in technologia, et prospera utitur.

Nexus interni

  1. ↑ Japanese Palaeolithic Period, Charles T. Keally. (Anglice)
  2. ↑ Global archaeological evidence for proboscidean overkill, Todd Surovell et al., Proceedings of the National Academy of Sciences, 2005. (Anglice)
  3. ↑ Ubi Mozu Kofungun et Furuichi Kofungun creati sunt.
  4. ↑ Ubi Heijō-kyō a imperatrice Gemmei creatum est.
  5. ↑ Kodansha Encyclopedia of Japan (First edition, 1983), indices "Sakoku(Isolationis/ Seclusion Edicts)" et Namban Boeki(Anglice, Foreign trade with Barbarians)."
  6. ↑ Perry, Matthew Calbraith. (1856). Narrative of the expedition of an American Squadron to the China Seas and Japan, 1856. (Anglice)
  7. ↑ Japan earthquake and tsunami: what happened and why|World news. The Guardian. Adeptus in 2011-04-03. (Anglice)
  8. ↑ USGS. "USGS WPhase Moment Solution - NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN". (Anglice)
  9. ↑ "Kan names quake at pep talk". The Japan Times. 2011-04-02. (Anglice)

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad historiam Iaponiae spectant.
Receptum de "https://la.wikipedia.org/w/index.php?title=Historia_Iaponiae&oldid=3933492"