Curtius Eisner

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Curtius Eisner
Kurt Eisner
Curtius Eisner
Monaci:Monumentum Curtio Eisner dicatum
Natus 14 Maii 1867
Obiit 21 Februarii 1919
Monaci.

Curtius Eisner fuit scriptor praecipue diarii et vir publicus Bavaricus ad Socialem Democraticam Factionem Germaniae pertinens, aetate Imperii Germanici, sed praeclarus est ut dux Bavaria anno 1918 et 1919 et primus ministrorum praeses liberae civitatis Bavariae.

Munus[recensere | fontem recensere]

Post scholam finitam Eisner philosophiae et linguae Theodiscae Berolini studebat atque tum diurnarius laborabat. Anno 1987 propter scripta sua laesae maiestatis accusatus est. Anno 1900 vitam Gulielmi Liebknecht, ducis opificum, composuit.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Ab anno 1898 Eisner fuit sodalis SPD, ab anno 1917 SPD liberae (USPD), quae factio a SPD secesserat propter controversia de bello Orbis Terrarum I continuando. Ianuario 1918 operistitium opificum armorum duxit, 31 Ianuarii ob hoc factum in carcerem missus est. 14 Octobris 1918 liberatus est, quod candidatus USPD subrogationis dietae imperii fuit.

Conditor rei publicae Bavariae[recensere | fontem recensere]

8 Novembris 1918 Monachii pro pace adipiscenda Bavariam rempublicam liberam atque regem Ludovicum III Bavariae depositum proclamavit.

Praeses Ministrorum[recensere | fontem recensere]

A consiliis opificum et militum praeses ministrorum Bavariae electus est. 12 Novembris rex depositus ministros publicos e iure iurando in se dimisit, sed non regnum desposuit.

Consilia[recensere | fontem recensere]

Eisner nihil nisi electus a senatu terrae facere voluit, sed diem operis octo horarum suffragium feminarum induxit. Praeterea secessioni Bavariae ab Imperio Theodisco favebat, quod ita pacem meliorem a sociis hostibus adipisci sperabat. Etiam arcana depositi regni promulgavit. Sed ea res multos ei et acerrimos inimicos fecit. Sed etiam in sectatores extremae laevae consuluit atque, cum hi administerium rerum socialium occupare conarentur, eos vi vigilum repelli iussit.

Suffragium perditum[recensere | fontem recensere]

12 Ianuarii 1919 novus senatus terrae electus est et factio USPD non plus quam duo et dimidium per centum suffragium accepit. Tamen Eisner non prius quam senatu convocato a magiustratu recedere voluit.

Eisner caesus[recensere | fontem recensere]

21 Februarii 1919 Eisner, cum ab administerio rerum externarum ad senatum terrae iter faceret, ab Antonio Comite de Arco in Valley legato militum pistolio occisus est. Sicarius causam caedis arcana militum hostibus proditam dixit. Paulo post et Arco et alii homines publici caedibus aut sauciati aut mortui sunt.

Lege etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]