Optativus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen red.svg -4 (corrigenda) Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.

Optativus est modus verbi. Hic loquentem aliqua cupere facere vel aliqua possibile habere signat. In lingua Latina non optativum habemus. Formae archaicae ab origine optativii essentes coniunctivi praesentis sim, duim, velim, produim sunt. i signum antiquuum optativi est.

In lingua Graeca et optativum et coniunctivum habemus.

Quod signum et in coniunctivum perfecti invenimus: dix-er-ī-tis.

Coniunctivus lingua germanica optativo Indoeuropaeo oritur. Optativum indoeuropaeum verum in lingua germanica non iam habemus.

In lingua Gothica, lingua Germanica antiquissima, forma optativii suffixo ai formatur: barais, 'fers', 'ferre vis'. Suffixo oi in lingua graeca antiqua obvenimus: pherois (Graece: φέρoις), vide exemplum primum.

Munera formarum optativii voluntates et possibilitates signare sunt.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!