Chemia quantica

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Hanc paginam intra 3 menses augere oportet. Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.
Plura ... DEENFR
Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.
Quapropter rogamus ut corrigas praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam.

Chemia quantica est pars chemiae physicaeque theoreticarum tractans structuram ac proprietates moleculārum prŏfĭciscendo ex mechanicā quanticā electronum in campō electricō heterogeneō nucleis atomicis inducto.

Primi chemici quantici[recensere | fontem recensere]

erant

  • Fritz London (f)
  • Walter Heitler (f)
  • Hermann Weyl (m,p)
  • Yuri Rumer

ab

sequuntur.

Notiones chemiae quanticae[recensere | fontem recensere]

  • functio undarum/undina electronica (multae electronum)
  • densitas electronica et matrix densitatis electronicae
  • coordinates atomici (nucleari)
  • orbitalĭa molecularia (orbital moleculare)
  • Hamiltonianum (operatrum) vel Hamiltoniana (matrix)
  • Fockianum (operatrum) vel Fockiana (matrix)
  • status infimus vel imus
  • mulciplicitas status
  • potential
  • pseudopotential
  • corculum
  • (hyper)superficies energiae potentialis vel superficies energetica

Formalismus[recensere | fontem recensere]

Aequatio Schrödingeris statica[recensere | fontem recensere]

Formaliter statūs cujusquid systematis corpōrum legibus mechanicae quanticae descriptōrum functione undinā exprĭmĭtur. Hujus functionis argumenta (variabiles) sunt omnium systematis corpōrum coordinatae et tempus . Functiones undinae legi Schrödingeris:

subordinantur, ubi operatrum Hamiltonianum (in chemia quantica) a tempore non pendet. Ponatur , ubi quidam numerus realis est, pars prima (laeva) suprae aequationis Schrödingeris erit , et ambae aequationis partes, multiplicatore exponentiale divisis, dabunt

ubi tempus () ab aliis variabilibus separatur. Haec aequatio, pro functione energiāque, aequatio Schrödingeris statica nuncupatur, quae aspectum problematis de vectoribus ac valoribus propriis habet, continet in latere laevō operatorem differentialem Hamiltonianem (vide infra) ergo per functionem undinam dīvĭdi non posset. Aequatio statica multam solutionem habet quaevis quārum quemdam status quanticum systematis Hamiltoniano descriptis praebet. Functio autem undina solō a variabilibus pendet.

Operatrum Hamiltonianum moleculare[recensere | fontem recensere]

In circumstantiā non-relativistica Hamiltonianum cujusquid systematis atomārum, id est systematis nucleōrum ac electronum viribus electricis interagentinbus, est:

ubi energia kinetica nuleōrum (suum operatrum):
est (hic numerus nucleōrum est, massa -i nuclei est); similiter energia kinetica electronum:
est ( est massa electronis). Enim operatora sunt quodque energiae potentialis ineractionis electrostaticae inter nucleis
(hic onus electricus -i nuclei in unitatibus oneris electronis est - ergo aliqui numerus naturalis minor quam 118, vector tri-dimensionalis loci -i nuclei est); energiae potentialis ineractionis electrostaticae inter nucleis et electronibus:
(hic vector loci -i electronis est); energiae potentialis interactionis electronum:
Notandum interdum est, quod variabiles ad electrona pertinentes , a quibus functio undina pendet, non solō tri-dimensionales locuum vectores sunt, sed autem variabiles electronum spirulares , quae unum ambōrum valōrum ±½ admissibilium pro fermione spirulitatis vel volubilitatis ½ accipit: . Debitā autem consideratione adhibitā notare possumus Hamiltonianum a variabilibus spirularibus non pendere. Secundum leges symmetriae solutiones problematis de vectoribus propriis cum tale Hamiltoniano erunt simul vectores (functiones undales vel undariae) propriae operatoris totae spirulitates vel multiplitatis spirulare (vide infra).

Approximatio Bornis-Oppenheimeris[1][recensere | fontem recensere]

Comparando energias kineticas nucleorum et electronum notamus massam levissimi nuclei - hic hydrogenii ca. 2000-ies gravior esse electrono. Ergo energia kinetica nucleorum magno minor est quam energia kinetica electronum ita ut illa neglecta esse possit. Ita familiam Hamiltonianōrum electronicōrum habemus

cujus membra copiā locōrum nucleōrum distinguuntur. Physice, autem, quaeque data configuratio nucleōrum inducit campum vel potential electricum in quō electrones moventur; nuclei autem, quia ipsōrum energia kinetica zeri aequalis posita est, in statu suo quiescendi persĕvērant. Motūs electronum in suo ordine functione undali solo electronum , eandem functio undalis electronica nōmĭnēmus, exprĭmuntur. Quoniam Hamiltonianum electronicum pro quōque configuratione nucleōrum potentialem electricam congruentem habet, functio undalis electronica aequationis Schödingeris staticae sătisfăciens aeque ab configuratione pendet; ergo scribere possumus ad dependentiam functionis electronicae ab configuratione denotandum. Enimvero energia tota electronica quid est valor medius exspectatus Hamiltoniani electronici [2] est autem finctio configurationis exprimens energiam potentialem, determinantem motum nucleorum, si eorum energia kinetica resumpta sit.

Structura atomi[recensere | fontem recensere]

Atomus Hydrogenii[recensere | fontem recensere]

Atomi cum pluribus electronibus[recensere | fontem recensere]

Structura molecularum/molecularis[recensere | fontem recensere]

Principium exclusionis Pauli

Index magnitudinum physicarum

Ŏpŭs latinum de chemia quantica tractans[recensere | fontem recensere]

"Nova methodus adhibendi approximationem molecularium orbitalium ad plures iuxtapositas unitates" devulgatum a M. Suard, G. Berthier et G. Del Re in Theoretica Chemica Acta 7 (3): 236–244 in lingua Anglica traductum cum commentariis

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Г. Гельман (G. Gel’man; Moscow - 23 Oct 1936). Квантовая Химия [Quantum Chemistry (in Russian)]. ОНТИ, Москва и Ленинград [ONTI, Moscow and Leningrad] (1937), 546 с. [C. 1937 II, 3284] Translated from the German manuscript to Russian by J. Golovin, N. Tunitskij, M. Kovner. Volume 1 of the series “Physics in Monographs”, edited by S. I. Vavilov, I. Ye. Tamm and E. V. Shpolskii.
  • H. Hellmann (Moscow - Mar 1937). Einführung in die Quantenchemie [Introduction to Quantum Chemistry (in German)]. Deuticke, Leipzig and Wien (1937), VIII + 350 p. [C. A. 31:77371, CAN 31:55845 / C. 1937 II, 1518]. Book review: J. Syrkin, Acta Physicochim. U.R.S.S. 8 (1938) 138-140 Book review: O. Schmidt, Z. Elektrochem. Angew. Phys. Chem. 44 (1938) 284 (DOI: 10.1002/bbpc.19380440415) Book review: Clusius, Angew. Chem. 54 (1941) 156 (DOI: 10.1002/ange.19410541109) Reprint (reproduction vested by Alien Property Custodian): H. Hellmann. Einführung in die Quantenchemie. J. W. Edwards, Ann Arbor, Michigan (1944), VIII + 350 p. [C. A. 38:54585, CAN 38:36665]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

  • [1]
  • Hic subscriptum significat integrationem solo respectu variabilium electronicarum valorem medium calculando.