Aratus Sicyonius

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Vide etiam paginam discretivam: Aratus (discretiva)

Wikidata-logo.svg Aratus Sicyonius
Res apud Vicidata repertae:
Nativitas: 271 BCE; Sicyon
Obitus: 213 BCE; Athenae

Officium

Familia

Genitores: Q2390163;
Proles: Aratus of Sicyon the Younger

Memoria

Laurae: Award for Olympic chariot racing

Aratus Sicyonius (natus 271 a.C.n., mortuus Aegii 213 a.C.n.) fuit civis Sicyonius septies et decies strategos Foederis Achaici factus. Primo exemplum patris Cleiniae secutus qui a tyranno occisus erat tyrannum Nicoclem e patria expulit et democratiam restituit (251 a.C.n.). Simul Sicyoniorum civitatem Foederi Achaico adscripsit.

Praecipuae pugnae Cleomenici belli ː Cleomenis victoriae ad Lycaeum montem et Dymas, clades ad Sellasiam.

Quomodo cum Lacedaemoniis de hegemonia in Peloponneso contenderit[recensere | fontem recensere]

Iam anno 245 a.C.n. strategos Foederis factus bellum adversus Aetolos feliciter gessit atque Macedones ex improviso adgressus ex Acrocorintho expulit unde in regione dominabantur (243 a.C.n.). Annis sequentibus maximae in Peloponneso civitates sese cum Foedere Achaico coniunxerunt. At ab anno 227 a.C.n. rivalis metuendus de hegemonia in Peloponneso cum Arato certare coepit ː nam rex Spartae Cleomenes occisis ephoris et rege alterius domus tyrannidem sibi domi paravit, numerum civium auxit et pecunia sibi a Ptolomaeo data mercennarios conducere coepit. Primis pugnis belli Cleomenici Achaei ita inferiores extitere ut Aratus societatem Antigoni Dosonis et Macedonum petere atque eis Acrocorinthum reddere coactus fuerit. Cleomenes quidem a Macedonibus ad Sellasiam circa 221 a.C.n. victus est et in Aegyptum fugit sed rex Macedonum patronus Foederis Achaici fiebat. Nec satis servilis eis Aratus visus est quoniam veneno interceptum iussu regis Philippi V fama circumferebatur.

De fontibus[recensere | fontem recensere]

Ipse Aratus Commentarios quosdam rerum gestarum suarum publicavit hodie quidem deperditos[1] sed e quibus historici antiqui posteriores amplam materiam hauserunt. Circa idem tempus Phylarchus quidam res gestas sui temporis narravit atque in primis rebus Lacedaemoniis consuluit quibus favebat. ob id ipdum Arato saepe contradicebat. Eius opera non exstant sed Plutarchus eum plerumque sequebatur cum vitas Agidis IV et Cleomenis III componebat. Polybius, secundi saeculi a.C.n. historicus, Aratum, ut aequum erat, Phylarcho praevertebat[2] ; quin etiam comperta habebat nonnulla quae Aratus silentio praetermittere maluerat et ea addidit[3] (etenim eius pater Lycortas strategus Foederis Achaici post Aratum fuerat). Tales sunt praecipui fontes, quos quidem norimus et e quibus biographia quae adhuc exstat a Plutarcho composita est.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Historiae II.56. Plutarchus, Agis 15.6
  2. Historiae II.56-63
  3. Historiae II.47.11.

Fontes[recensere | fontem recensere]

Dimidia drachma a Foedere Achaico circa 250 a.C.n. signata. Litterae Graecae AΧ in monogrammate coniunctae Achaeos designant.

Plura legere si cupis[recensere | fontem recensere]

  • Walbank (F. W.). Aratos of Sicyon, Cambridge University Press, 1933 Recensio critica
Wikidata-logo.svg Lexici biographici:  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica