Roman numeral 10000 CC DD.svg

Alsulegia glacialis

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Ludus alsulegiae inter turmas Americanas.

Alsulegia glacialis[1][2][3] (-ae, f), communiter tantum alsulegia appellata, sive ludus hocceius glacialis,[4] sive breviter hocceium[5] (-i, n) est ludus quo duae turmae senorum lusorum rhabdis repandis disculum in bina reticula immittere conantur. In campo glaciali luditur, et lusores patinis moventur. Praesertim Canadienses, Americani, Suetici, Finnici, Russici, Cechici, Slovaci alsulegiam diligunt. Alsulegiā lusum esse constat iam saeculo XIX exeunte in Canada, praesertim in Monte Regio, etsi regulae eius temporis multum ab hodiernis differebant.

De disculo[recensere | fontem recensere]

Disculus hocceius.

Vide: Disculus hocceius.

De rhabdis[recensere | fontem recensere]

A dextra rhabdus portarii, a sinistra rhabdus aliorum lusorum.

Vide: Rhabdus repanda.

Summa legum[recensere | fontem recensere]

  • Finis certaminis est disculum hocceicum in rete hostis immittere, et ita puncta ferre. Quae turma saepius hoc fecerit, certamen vincet.
  • Unum certamen unam horam in tres vicenarum minutarum partes divisam durat. Sin post horam ambae turmae eandem summam punctorum tulerunt, in aliquibus certaminibus aut una aut plures partes certamini adduntur, ut alterutera turma disculum in rete immittat et ita vincat. Praeterea in nonnullis certaminibus, sin summae punctorum pares sint etiam post partem additam, licet singulis lusoribus solis vicissim disculum in rete immittere, donec alterutera turma aliam punctis superat.
  • Singuli ex senis lusoribus amborum turmarum est portarius, qui suos apparatus et sua iura habet.
  • In quaque turma non licet esse plus quam 20 lusores et duo portarii. Lusoribus inter se substituere licet semper, cum ita decernunt.
  • Siqui lusor hostem offenderit, poenam dabit. Poena in alsulegia est aut duas aut quinque aut decem minutas in sede poenali sedere eodem tempore turmā suā unum lusorem deficiente. Sin graviter peccaverit, de certamine omnino secedere debebit.

De stadio et glacie[recensere | fontem recensere]

Arena 2000 stadium glaciale Iaroslaviae in Russia situm.
Campus lusorius in National Hockey League adhibitus.

Stadium, in quo alsulegia glaciali certatur, stadium glaciale[6][7] nominatur. In America Septentrionali campus lusorius minor est campis aliarum civitatium. Qua causa in America Septentrionali viribus et arte pugnandi opus est, aliubi autem celeritas et ars bene patinandi prosunt.

De certaminibus inter civitates[recensere | fontem recensere]

Certamina mundana alsulegiae glacialis quotannis habentur, hisce temporibus aut mense Aprili exeunte aut mense Maio ineunte incipientia. Inde ab anno 1998 nationes sedecim primatum mundanum expetunt. In Olympiis hiemalibus alsulegiā inde a primis Olympiis hiemalibus anno 1924 certatur et victoria Olympica huiusce artis magni aestimatur.

Mulieres primum secundo quōque anno certaminibus mundanis certabant, sed inde ab anno 2000 certamina quotannis habentur. Aliter autem atque certamina virilia, iis annis quibus Olympia hiemalia instituuntur, mundana certamina non fiunt.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Davidis Morgan Lexicon Anglico-Latinum, nondum editum.
  2. Ebbe Vilborg. Norstedts svensk-latinska ordbok. Editio secunda anni 2009. Lexicon dicit "alsulegia" verbum mediaevaliter creatum est.
  3. Qui alulegiā ludit, alsulegiarius nominatur. (Vilborg s.v. ishockeyspekare; Helfer apud Morgan s.v. ice hockey player.
  4. John C. Traupman, Latin and English Dictionary, ed. 3a (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), 563, s.v. hockey.)
  5. Reijo Pitkäranta, Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum, sub voce jääkiekko (Helsinki 2002).
  6. Ebbe Vilborg. Norstedts svensk-latinska ordbok2009, sub voce ishall.
  7. Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum, sub voce "jäähalli". Societas Litterarum Finnicarum, Helsinki, 2006.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]