Mare Tasmanianum
Mare Tasmanianum est magnum corpus aquae inter Australiam et Novam Zelandiam situm, circa 2000 chiliometra latum, mare marginale Oceani Pacifici Australis. Circa 2800 chiliometra a septentriones ad meridiem extendit. Ex Abel Tasman appellatur, exploratore Nederlandico, primo Europaeo noto qui Novam Zelandiam et Tasmaniam visit. Praefectus Iacobus Cook, explorator Britannicus, hoc mare decennio 178 per suam primam explorationis navigationem penitus cognovit.
Mare Tasmanianum usitate in Australia et Nova Zelandia Fossa (The Ditch) appellatur; exempli gratia, fossam transire significat iter facere a Nova Zelandia ad Australiam et vice versa. Maorice, Mare Tasmanianum Te Tai-o-Rehua ('Mare Rehuae'), ex Rehua, figura mythologica, appellatur.[1]
Vide etiam [recensere]
Notae [recensere]
- ↑ Rawiri Taonui, Tapa whenua – naming places – Events, maps and European influences, Te Ara – the Encyclopedia of New Zealand (Ministry for Culture and Heritage), ISBN 978-0-478-18451-8. Situs renovatus 1 Martii 2009.
Nexus externi [recensere]
 |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Mare Tasmanianum spectant. |
Coordinata: 40°S 160°E / 40°S 160°E
