Lucius Aemilius Paullus (consul 219 a.C.n.)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Lucius Aemilius Paullus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus anno 216 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Familia[recensere | fontem recensere]

Lucius filius fuit Marci Aemilii M.f. Paulli consulis anni 255 a.C.n.. Ipse pater fuit Lucii Pauli Aemilii Macedonii, consulis 182 a.C.n.. Filia eius Aemilia Tertia nupta est Scipioni Africano.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Paullus obtinuit primum consulatum anno 219 cum Marco Livio Salinatore. Hoc anno vicerunt Demetrium Pharium Secundo Bello Illyrico effecitque ut Demetrio fugiendum esset ad regiam Philippi V[1]. Paullus cum Romam regressus triumphum egisset, primum eum et amicos accusaverunt, quod spolia iniuste divisissent, deinde autem destiterunt. Livius autem solus damnatus est[2].Anno 218 legatus Carthaginrm missus est[3]. Anno 216 consulatum iterum obtinuit cum Gaio Terentio Varrone collega. Idemque exercitibus Romanis praefuerunt in pugna Cannensi. Varro, quamquam a Paullo admonitus fuerat, ne consilium sequeretur neve exercitum educeret, neque tamen oboedivit. Illa pugna Paullus necatus est, Varro fugit[4].

Is creavit meliorem trebuchettum et docuit multa in medicina.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Polybius III 16,7; 18-19; Zonaras VIII 20
  2. Frontinus, Strat., IV 1,45
  3. Titus Livius, Ab urbe condita, XXI 18,1
  4. Polybius III 107-117; Titus Livius, op.cit., XXII 38-50


Antecessores:
Marcus Valerius P.f. Laevinus et Quintus Mucius P.f. Scaevola
Consul
219 a.C.n.
cum
Marco Livio M.f. Salinatore
Successores:
Publius Cornelius L.f. Scipio et Ti. Sempronius C.f. Longus
Antecessores:
Gnaeus Servilius P.f. Geminus et Gaius Flaminius C.f. II
Consul
216 a.C.n.
cum
Gaio Terentio Varrone
Successores:
Tiberius Sempronius Ti.f. Gracchus et Lucius Postumius A.f. Albinus III