Tiberius Sempronius Ti.f. Gracchus (consul 215 a.C.n.)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Tiberius Sempronius Ti.f. Gracchus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus anno 212 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens[recensere | fontem recensere]

Pater eius Tiberius Sempronius Ti.f. Gracchus anno 238 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Anno 216 a.C.n. aedilis curulis fuit et post Proelium Cannense factum magister equitum dictatoris Quinti Fabii Maximi Cunctatoris fuit. Anno 214 imperio prolongato in Italia australi certavit. Victoriam apud Beneventum contra Poenos adeptam in templo Libertatis Deae a patre aedificato tabula picta celebravit, quam praesertim volonibus quasi servis adeptus erat, qui nunc liberati sunt[1]. Anno 213 consul II erat, nunc cum Quinto Fabio Q.f. Maximo filio Cunctatoris. Anno 212 insidiis Lucano Flavio necatus est, qui a Romanis ad Carthagenienses transierat[2].

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Titus Livius, Ab urbe condita, XXIV 14,1-16,9
  2. Polybius VIII 35


Antecessores:
Lucius Aemilius M.f. Paulus II et Gaius Terentius C.f. Varro
Consul
215 a.C.n.
cum
Lucio Postumio A.f. Albino
Successores:
Quintus Fabius Q.f. Maximus Verrucosus IV et Marcus Claudius M.f. Marcellus III
Antecessores:
Quintus Fabius Q.f. Maximus Verrucosus IV et Marcus Claudius M.f. Marcellus III
Consul
213 a.C.n.
cum
Quinto Fabio Q.f. Maximo
Successores:
Appius Claudius P.f. Pulcher et Quintus Fulvius M.f. Flaccus III