Supplices (Aeschylus)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam discretivam: Supplices

Chorus supplicantium

Supplices (Graece Ἱκέτιδες) est tragoedia quam Aeschylus circa annum 463 a.C.n. docuit. Primam olim tetralogiae deperditae partem obtinuisse insequentibus tragoediis enim Aegyptii ac Danaides dictis ac saturam Amynomene nuncupata putatur. Quod enim versus adhuc arte carere chorusque frequentia ceteris partibus praestare videtur saepe inter veterrimas Aeschyli fabulas existimatur.

Synopsis[recensere | fontem recensere]

Quinquaginta Danai filiae ex Aegypto fugam properant cum idem numeri Aegypti filiis nepotibus suis nubere aspernentur. Hoc potissimum, cum a Danao genitore hortatae sunt quominus urgentibus nepotibus concederent eo modo fatum illius per oraculum praedictum (id est quod a ipso suo nepote quondam interficetur) explentes. Dum longe lateque per orbem terrarum a sponsis spretis persequuntur fato quodam adductae ubi ad Argos perveniunt regem Pelasgum implorant ut sibi miseretur tectoque se recipiat. Improvisa hac commutatione rerum valde perturbatus rex secum deliberat num eas ob consanguinetatem in suam tutelam excipiat et receptis eis minaces irritorum iras maritorum excitatas sustineat aut eas ultionis timore perterritus dimittat. His rebus mente volutus denique ratus populi suffragio rem experiri. Universa approbatione confirmatus virgines prompte excipi iubet. Paulum iam post temporis spatium nuntius ex Aegyptis cum comitatu missus virgines nuper tutela regis reconditae petit qui eis minaci ductu quam celerrime in patriam revertere mandet. Ille quamvis a Pelasgo rege impeditur, quin eas abducat acerbissimas minas iactat bellumque parari gemit. Frustra autem minavisse videtur quia virgines in Argivorum arcem se recipere instituunt. Quo facto finem fabula habet.

Quomodo in scaena disposita sit[recensere | fontem recensere]

Quod fabula vice usitati prologi triambico more compositi a choro incipitur recentioribus operibus differt. Una cum supplicantium choro Danaus nautica vestimenta indutus in scaenam procedit. Supplicantium multitudo autem albis velis vestita nigram faciam exhibet. Quarum verum antistita primum Iovem testem invocans calamitatis fugaeque exponere causas exoritur, dein regem impetrat ut sibi parceatur.

Quibus rebus amissae tetralogiae partes actum esse putentur[recensere | fontem recensere]

Secundae tragoediarum partis expugnata Argivorum arce mortuoque rege nuptias invitas virginum cum Aegypti filiis argumentum fuisse putatur. Inde ad caedem ventum est cum sponsarum irata turba invisis maritis insidias parare moliatur.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • H.F. Johansen, E.W. Whittle, Aeschylus: The Suppliants. 3 voll. Hafniae, 1980