Proelium Eupatoriae
Proelium Eupatoriae | |
---|---|
Pars Belli Crimaeani | |
![]() Impetus equitatus Francici | |
Annus: | 17 Februarii 1855 |
Locus: | Eupatoria, peninsula Crimaea |
Fortuna: | Victoria Foederatarum |
Casus belli: | Russici commeatum foederatorum claudere conabantur |
Territoriae mutatae: | Alandia |
Exercitus | |
![]() |
![]() |
Duces | |
|
|
Copiae | |
35 000 | 19 000 |
Mortui sauciique | |
415 | 1 751 |
Proelium Eupatriae pugna Belli Crimaeani die 17 Februarii 1855 facta erat.
Res gestae[recensere | fontem recensere]
Cum milites Ottomanici a Balcania in peninsulam Crimaeam transferrentur, ut foederatos apud Sebastopolin adiuvarent, Nicolaus I imperator Russicus veritus est, ne copiae novae exercitum Russicum circumvenirent. Itaque Stephano Chrulow generali impetum in Eupatoriam, portum foederatorum, mandavit. Ita auxilia Ottomanica arcere sperabat. Sed alligati impetum exspectaverunt et die 17 Februarii milites Russicos vicerunt.
Eventus[recensere | fontem recensere]
Propter cladem acceptam Alexander Menšikov dux militum Russicorum ab imperatore dimissus est. Michael Gorčakov novus dux summus ei successit. Die 2 Martii Nicolaus, qui cladem acceptam male ferebat, mortuus est et Alexander II eius successor factus est. Post pugnam Eupatoriae foederati obsidionem Sebastopolis continuabant et eorum classis Pontum Euxinum regebat.
Bibliographia[recensere | fontem recensere]
- Orlandus Figes Crimea: The Last Crusade, 2010, Allen Lane, p. 458 - 459 ISBN 978-0-713-99704-0
- German Werth, Der Krimkrieg, Geburtsstunde der Weltmacht Russland, Berolinum 1992 pp. 250 seq. ISBN 3-548-34949-8
Pugna apud Baschkadyklar • Proelium Constantiolae • Proelium Bomarsund • Proelium Navale Sinopae • Obsidio Durostori • Obsidio Portus Petri et Pauli • Proelium Almae • Obsidio Sebastopolis • Proelium Balaclavae • Proelium Inceromaniae • Proelium Eupatoriae • Proelium apud flumen Čërnajam • Expeditio Nautica Paludis Maeotis • Obsidio Carsiae
![]() |
Haec stipula ad historiam spectat. Amplifica, si potes! |