Roman numeral 10000 CC DD.svg

Occasus Imperii Romani

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Schlaegel und eisen red.svg -5 (maxcorrigenda) Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.
Caldes Imperii Romani a Thomas Cole facta.

Occasus Imperii Romani Occidentalium fuit in peius mutatio in Imperium Romanum Occidentale. Evenit cum Odoacer deposuit Romulum Augustum.

Causae huius occasus sunt argumenta historiographiae mundi antiqui.

De causis[recensere | fontem recensere]

De causis externis: Invasiones barbaricae[recensere | fontem recensere]

In saeculo IV, Hunni veniit in Europam et alii populi barbari invasit Imperium. Gothi vicerunt Romanos in Proelio Hadrianopolitano (378) ubi imperator Valens mortuus est.

De causis internis[recensere | fontem recensere]

a) Divisio Imperii, bella civilia et barbarii in exercitum: Magnitudo Imperii Romani fecit impossibilem ad unum locum deferre. Divisio acceleravit ruinam et favit invasores barbaricos. Secundum Eduardum Gibbon, fuerunt filii Theodosii causa ruina ultima Imperii quia lassaverunt gubernum ad eunuchum, Ecclesiam ad episcopum et Imperium ad barbaros.
b) Discrimen oeconomicum et sociale: Discrimen tertii saeculi portavit ad occasum productionis agricolae, ad occasum commercii et urbium, et ad inaequalitatem socialem. Hoc significavit perdere opulentiam et adhaesionem internam, maxime in parte occidentali, usque ad occasum finalem in saeculo V. Fuit discrimen oeconomicus et socialis causa principalis discriminis politici Imperii Romani occidentalis.
c) Separatismus provincialis: Secundum Sanctum Mazzarino et Georgium Ruffolo[1] sub superficie eadem natura culturae humanis cultis romanis, emerserunt nationes antiquas. Effecti huius impulsus aperuerunt in saeculo V in occidente et in saeculo VII in oriente. Hoc explicat cur populos miscuerunt cum invasores Germanici in occidente et cum invasores arabi in oriente.
d) Christianismus: Secundum aliquos historicos, Christianismus fuit causa principalis occasus Imperii Romani.
e) Occasus moris maiorum et tyrannis: Etiam corruptiones et renuntiationes moris maiorum, qui causam excelsitas Romae fuerunt, et tyrannis imperatorum, auctoritate gravis fuerunt in occasu et lapsu Romae.

De consequentiis[recensere | fontem recensere]

Regna romana-barbarica.

Regna romana-barbarica[recensere | fontem recensere]

Postquam depositionem ultimis imperatoris (Romulus Augustus), regna nova (romana-barbarica) stabiliverunt.

Regnum fuit sola institutio nova elaborata a popolis invasoribus, quanquam exsistebant differentias inter populos Germanicos. In regno barbarico, potestas erat in rege. Monarchia erat nationalis et non territorialis.

Multa regna erat parva et cecidit contra Byzantium in recuperatio imperii (Vandali et Ostrogothi) aut contra alios populos (Suebi et Burgundi). Alia, sicut Visigothi et Franci, supervixerunt.



Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Santo Mazzarino, Fine del mondo antico, Rizzoli, 1988 e Giorgio Ruffolo, Quando l'Italia era una superpotenza, Einaudi, 2004

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • (Anglice) Burns, Thomas S. Barbarians Within the Gates of Rome : A Study of Roman Military Policy and the Barbarians, ca. 375–425 A. D. Indiana University Press 1995. ISBN 978-0-253-31288-4.
  • (Theodisce) Börm, Henning. Westrom. Von Honorius bis Justinian. Kohlhammer, 2013. ISBN 978-3-17-023276-1
  • Demandt, Alexander. Der Fall Roms: Die Auflösung des römischen Reiches im Urteil der Nachwelt, 1984. Formula:ISBN.
  • (Anglice) Gaddis, Michael. There Is No Crime for Those Who Have Christ. Religious violence in the Christian Roman Empire. University of California Press, 2005. ISBN 978-0-520-24104-6.
  • (Anglice) Galinsky, Karl. Classical and Modern Interactions (1992) 53–73.
  • (Anglice) Gibbon, Edward. History of the Decline and Fall of the Roman Empire. With notes by the Rev. H. H. Milman. 1782 (Written), 1845 (Revised) https://www.gutenberg.org/files/25717/25717-h/25717-h.htm
  • (Anglice) Goldsworthy, Adrian. The Fall of the West: The Slow Death of the Roman Superpower. ISBN 978-0-7538-2692-8. Phoenix, an imprint of Orion Books Ltd, 2010.
  • (Anglice) Heather, Peter. The fall of the Roman Empire. A new history. Pan Books, 2006. ISBN 978-0-330-49136-5.
  • (Anglice) Halsall, Guy. Barbarian Migrations and the Roman West, 376–568 (Cambridge Medieval Textbooks)
  • (Anglice) Jones, A. H. M. The Later Roman Empire, 284–602: A Social, Economic, and Administrative Survey [Paperback, vol. 1] ISBN 0-8018-3353-1 Basil Blackwell Ltd. 1964.
  • (Anglice) MacMullen, Ramsay. Corruption and the decline of Rome. Yale University Press, 1988. ISBN 0-300-04799-1.
  • (Anglice) Matthews, John. Western aristocracies and Imperial court AD 364–425. Oxford University Press 1975. ISBN 0-19-814817-8.
  • (Italice) Momigliano, Arnaldo. 1973. "La caduta senza rumore di un impero nel 476 d.C." ("The noiseless fall of an empire in 476 AD"). Rivista storica italiana, 85 (1973), 5–21.
  • (Italice) Ruffolo, Giorgio. 2004. Quando l'Italia era una superpotenza, Torino, Einaudi, . ISBN 88-06-16804-5.
  • (Anglice) Ward-Perkins Bryan. The fall of Rome and the end of civilization. Oxford University Press 2005 (hardback edition). ISBN 978-0-19-280728-1
  • Ramsay MacMullen, Le Déclin de Rome et la corruption du pouvoir, Les Belles Lettres.