Lingua Venetica

Lingua Venetica Lingua Venetica
IPA	[ [ve.ˈne.ta] ]
Taxinomia	Indoeuropaea Italica Romanica Romanica occidentalis Venetica
Locutores	Circiter 3 900 000 Hodie in Venetia, Histria et Brasilia (Talian) usurpatur.
Sigla	1 -, 2 vec, 3 vec
Status publicus
Officialis	Italia, Slovenia, Croatia, Brasilia
Privata	Venetia
Litterae	Litterae Veneticae
Scriptura	Abecedarium Latinum
Procuratio
Situs linguae Veneticae Situs linguae Veneticae Lingua Venetica in Europa (punice picta)

Si linguam Venetam hodiernam quaeris, vide Lingua Veneta.

−2 Latinitas huius paginae dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Lingua Venetica est exstincta lingua Europaea. In regione Veneto Italiae, homines ea a saeculo quinto a.C.n. ad saeculum primum loquebantur.

Lingua

Venetica: ego, in accusativo mego

Gothica: ik, in accusativo mik

Theodisca (Germanica moderna): ich, in accusativo mich

Latina: ego, in accusativo me

Venetica: sselboi sselboi

Theodisca superior antiqua: selb selbo

Theodisca (Germanica moderna): sich selber

Latina: sibi ipsi

Inscriptio Venetice, Clavum aeratum in Estem fundavit (Es 45):

Venetica: mego donasto śainatei reitiiai porai egetora aimoi ke louderobos

Latina: me donavit sanatrici Reitiae bonae Egetora pro-Aemo que liberis

Inscriptio Venetice, Situlam in Cadorem fundavit (Ca 4 Valle):

Venetica: eik goltanos doto louderai kanei

Latina: hic Goltanus dedit Liberae Cani

Stipula

Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!