Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas inspicienda

Lilith

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Icon apps query.svg
Haec pagina scripta est a tirone, qui nondum Latinitate callidissima utitur.
Usor Latinitatis callidior textum inspiciat, errores corrigat resque auctori explicet.
Typus Burney, Babylon (1800-1750 BCE). Figura erat agnoscita cum Lilith ob lectum erratum Carminae Gilgamash. (Nuper agnoscitur cum Ishtar vel Ereshkigal.)

Lilith(Hebraice לִילִית Lîlîṯ) est figura in mythologia Iudaea nomen Iudaeorum, exculta primum in Talmud Babylonicum. Quis generatim habetur in parte derivari historico porro ante a generibus daemonium feminae (līlīṯu) in Mesopotamia religione in scriptura cuneiformis in Sumer et Akkad et Assyria Babylonia. Secundum Alphabetum Siracidis, fuit prima uxor ad Adam.

Hypothetica luna secunda[recensere | fontem recensere]

Lilith nomen secundae lunae coniecturalis planetae terrae est, quae moli circiter lunam aequaret. Astrologus Walterius Gornold qui etiam sub nomine Sepharielis apparuit, eam proposuit anno 1918. Nominata est secundum quandam traditionem mediaevalem iudaïcam: Qua Lilith secundam uxorem Adae in terra prima fuisse dicitur. [1] Gornold Lilithem aspexisse contendit. Lilithem fere invisibilem credebat, ut antea detectionis elapsam fuisset. [2] Sed numquam haec coniectura a communitate scientifica comprabata est quia nec ullis argumentis nec observationibus suscipitur. [3] In astrologia nostrae temporis apogaeum revolutionis lunae Lilith nominatur.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Graves, Robert and Patai, Raphael. Hebrew Myths: The Book of Genesis. New York: Doubleday, 1964, pp. 65-69, ISBN 978-1-85754-661-3, ISBN 1-85754-661-X, Publisher: Carcanet Press Ltd. (October 1, 2004); note this publication refers to "Yalqut Reubeni ad. Gen. II. 21; IV. 8.", see
  2. Bakich, Michael E. The Cambridge Planetary Handbook. Cambridge University Press, 2000, p. 148, ISBN 0-521-63280-3, see
  3. "The Earth's Second Moon, 1846-present", Samson H. Cheung's page, UC Davis: "The original idea was that the gravitational field of the second moon should account for the then inexplicable minor deviations of the motion of our big Moon. That meant an object at least several miles large -- but if such a large second moon really existed, it would have been seen by the Babylonians."