Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas nondum censa

Sumer

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Charta locatrix urbium Sumeriorum
Ziggurat aut pyramis-templum Sumeria Ur aedificata

Sumer (Accadice: Šumeru; sed in lingua Sumerica Ki-en-ĝir) fuit cultura qui Mesopotamiam incolavit, inter Chalcolithicum et Aetatem Aeneam. Cultura materialis propria gentis Sumeriae primo videtur in facie Orchoense, et tandem in periodo Iemdet Nasr. Sumer floruit in aetate protodynastica, quae finuit anno 2234 c.C.n. cum Sargone urbes sumerias cepit. Sargonida dynastia extincta, Sumerii floruerunt ultime in aetate tertiae domus regiae in Ur, inter annos 2111 et 2004 a.C.n.

Sumerii magnas condiderunt urbes, quarum unaquaeque magnum templum deo patrono consecratum habebat, et a rege regebatur. Sumerii multum agriculturae alendisque animalibus consulebant: agros aratos inrigabant ut multas fruges ferrent, magnam fructuum arborumque varietatem scibant, boves, capras, asinos domesticos habebant. Rotam facere calebant, et aes fundere. Litteris cuneiformibus scripserunt.

De nomine[recensere | fontem recensere]

Nomen Sumer est vox Acchadiana. Sumeriani ipsi se appellaverunt Kengi. Nomen biblicum sennaar putatur esse forma huius sumer,[1] cui confer figura Aegyptia Sangar.

Urbes Sumeriae[recensere | fontem recensere]

Religio[recensere | fontem recensere]

Dei et deae:

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Gen. 10:10, Gen. 11:2, Gen. 14:1, Gen. 14:9, Ios. 7:21, Isa. 11:11, Dan. 1:2, Zac. 5:11