Henricus I (rex Angliae)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Quattuor regis Gulielmi I liberi, scil. Adela uxor Stephani comitis Blesensis (ad sinistram partem); Gulielmus rex secundus; Henricus I ("senior"); Robertus dux Normannorum. Bernardus Guidonis, De origine prima Francorum: Bibl. Municip. Tolosana MS 450 f. 190r (saec. XIV)

Henricus I Belloclericus[1] cognominatus (Anglosaxonice Heanrig; natus circa annum 1068; mortuus die 1 Decembris 1135) fuit filius minimus regis Gulielmi I Angliae. Fratre Gulielmo II mortuo sine prole Henricus fit rex Angliae anno 1100; fratre maiore natu Roberto expugnato fit et dux Normannorum anno 1106.

Die 11 Novembris 1100 in matrimonium duxit Edgitham filiam regis Malcolmi III Scotiae, et ex ea duos liberos genuit:

Prima uxore mortua, die 29 Ianuarii 1121 in matrimonium duxit Adelaidem Lovaniensem; ex ea nullos liberos genuit, sed e concubinis variis filios et filias ad numerum viginti duos, inter eos:

Fontes de vita et regno Henrici I[recensere | fontem recensere]

Antecessor:
Gulielmus II
Rex Angliae
1100–1135
Successor:
Stephanus Blesensis
Antecessor:
Robertus III
Dux Normannorum
1105–1135

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Ioannes Pitseus, Relationum historicum de rebus Anglicis, Parisiis, 1619, apud Rolinum Thierry et Sebastianum Cramoisy, T. I. [1] Libri Googles (Latine)