Roman numeral 10000 CC DD.svg

Eduardus I (rex Angliae)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -3 (maxdubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Imago in abbatia Westmonasteriensi quae dicitur Eduardo I pertinere.

Eduardus I (natus die 17 Iunii 1239; mortuus 7 Iulii 1307) "malleus scotorum", fuit filius maior natu regis Henrici III uxorisque eius Alienorae Provinciae. Die 16 Novembris 1272, patre mortuo, Eduardus fit rex Angliae. Particeps fuit nonae expeditionis sacrae. Sub Eduardo, termini Angliae expanduerunt in Vallia Scotiaque, quamquam Eduardus non vincuit omnem Scotiae, quod orti Villiamis Vallasis et Robertus I (rex Scotiae).

In matrimonium duxit primo Alienoram filiam Ferdinandi III regis Castellae, et ex ea genuit:

  1. Alienora quam in matrimonium duxit rex Alphonsus V (rex Aragoniae)
  2. Iohannes
  3. Henricus
  4. Iohanna
  5. Alphonsus
  6. Margareta quam in matrimonium duxit Ioannes II (dux Brabantiae)
  7. Maria
  8. Elisabetha quam in matrimonium duxit Ioannes I (comes Hollandiae)
  9. Eduardus qui, patre mortuo, fit rex Angliae
  10. Beatrix
  11. Blanca

Uxorem alteram duxit Margaretam filiam Philippi III regis Francorum, et genuit:

  1. Thomas
  2. Edmundus

Nexus interni

Antecessor:
Henricus III
Rex Angliae
1272–1307
Successor:
Eduardus II