Diltiazemum

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.


Diltiazemum
Diltiazemum
Diltiazemum
Natura chemica
Formula chemica C22H26N2O4S
Massa molaris 414.519 g/mol
PubChem 39186
DrugBank DB00343
Natura pharmacologica
Codex ATC C05AE03 (WHO)
C08DB01 (WHO)
Tempus semivitae biologicum 3-4.5 h
Metabolismus iecore (hepaticus): CYP3A4
Excretio renibus, faeces, lacte
Ad usum therapeuticum
Applicatio per os
MedlinePlus a684027 (Anglice)

Diltiazemum est calcii canalium inhibitor et medicamentum pharmaceuticum ad hypertoniam et anginam pectoris tractandam.

Natura Diltiazemi[recensere | fontem recensere]

Natura chemica[recensere | fontem recensere]

Nomen IUPAC Diltiazemi est cis-(+)-5-(2-dimethylaminoethylo)-2-(4-methoxy-phenyl)-4-oxo-2,3,4,5-tetrahydro-1,5-benzothiazepin-3-ylacetatum.

Benzothiazepinum[recensere | fontem recensere]

Diltiazemum est substantia chemica benzothiazepinorum. Benzothiazepinum heterocyclus fusio chemica ex benzeno et 1,4-thiazepino (heterocyclus cum quinque atomis carbonii et singulari nitrogenii) et singulari sulphuri) est.

Natura pharmacologica[recensere | fontem recensere]

Diltiazemum est medicamentum cum virtutibus antihypertensivis. Caudices ATC sunt C03AE03 (WHO) et C08DB01 (WHO).

Pharmacodynamica[recensere | fontem recensere]

Pharmacocinetica[recensere | fontem recensere]

Diltiazemum est substratum cytochromatis CYP3A4. Tempus semivitae biologicum .[1] circa 3-4.5 h est. Excretio est per urinas et per faeces.

Effectus Diltiazemi[recensere | fontem recensere]

Diltiazemum effectuus antihypertensivorum suorum vasodilatationem et relaxationem musculorum levium perficit. Praeterea nodus atrioventricularis cordis deprimitur. Exempli effectuum non desideratorum posse sint: vomitus, diarrhoea, bradycardia (pulsus tardus), insufficientia cordis, reactio allergica.[2]

Interactiones[recensere | fontem recensere]

Periculose sit consumptio Diltiazemi cum beta receptoria inhibitoribus[3] sive Chinidino (substantia antiarrhythmica). Diltiazemum interagere quoque possit per exemplum (!) cum Ciprofloxacino (incrementum Diltiazemi per CYP3A4 tardum); anticonvulsivae substantiae diminutionem effectuum Diltiazemi perficere possunt.

Etiam Diltiazemum inhibitor CYP3A4 moderatus est, quo fit ut vis in sanguine Tamsulosini (inhibitoris receptoriorum alpha-1) augeatur.[4]

Usus Diltiazemi[recensere | fontem recensere]

Usus medicus[recensere | fontem recensere]

Diltiazemum in hypertonia et tachycardia et fibrillatione atriali[5] tractandis adhibetur.

Dosis diurna definita (DDD) Diltiazemi est 0.24 g (=240 mg) mg per die p.o.[6]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. http://goldbook.iupac.org/B00658.html
  2. Romano A, Pietrantonio F, Garcovich A, Rumi C, Bellocci F, Caradonna P, Barone C (1992). "Delayed hypersensitivity to diltiazem in two patients". Ann Allergy 69 (1): 31-2 .
  3. Pea F (2017). "β-Blockers and Diltiazem Combination-Bear in Mind the Risk of Heart Block". JAMA Intern Med 177 (10): 1543-3 
  4. Byeon JY, Lee YJ, Kim YH, Kim SH, Lee CM, Bae JW, Jang CG, Lee SY, Choi CI (2018). "Effects of diltiazem, a moderate inhibitor of CYP3A4, on the pharmacokinetics of tamsulosin in different CYP2D6 genotypes". Arch Pharm Res 41 (5): 564-70 .
  5. Means KN, Gentry AE, Nguyen TT (2018). "Intravenous Continuous Infusion vs. Oral Immediate-release Diltiazem for Acute Heart Rate Control". West J Emerg Med 19 (2): 417-22 .
  6. Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque, cap. N06AA cum Diltiazemi referentia