Roman numeral 10000 CC DD.svg

Culpa (animi motus)

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Anima in vinculis. Pictura ab Elihu Vedder, anno 1891 aut 1892 picta.
Paenitentia Orestis, ubi Furiae Oresten sontem insectantur. Pictura a Gulielmo Adolpho Bouguereau picta.
Pandora. Pictura Thomae Kennington (1908).

Culpa[1] est experientia cognitiva vel animi motus quae fit cum homo credat vel intelligat, iuste aut perperam, se suas morum normas in discrimen vocavisse aut universales moralitatis normas violavisse, atque ergo ei esse moralem illius facinoris curam magni momenti. Culpa cum notione paenitentiae arte coniungitur.

In litteris[recensere | fontem recensere]

Culpa in litteris est praecipuum multorum operum artis argumentum, inter quae East of Eden ('Ad orientem Paradisi'), mythistoria Ioannis Steinbeck; Scelus et poena, mythistoria Theodori Dostoevskij; A Streetcar Named Desire, ludo Tennessee Williams; Macbeth, ludo Gulielmi Shakesperii; ac "The Tell-Tale Heart" et "The Black Cat" fabulis Edgari Allan Poe. In Les Mouches ('Muscis') ludo Ioannis Pauli Sartre, Furiae antiquitatis classicae, formam muscarum suscipientes, morbidas strangulantísque culpae neuroticae vires significant, quae nos ad potestatem imperiosam vel ab una factione dominatos alligant.[2]

Culpa est praecipua thema in multis operibus Nathanielis Hawthorne, resque studii paene universalis scriptorum mythistoriarum qui vitam internam secretasque sociales indagant.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. In eodem fere campo semantico haec versantur: noxia et vitium. Vide etiam reprehensionem et vituperationem.
  2. Orestea, conv. Robert Fagles titulo The Oresteia (Penguin, 1981), 92.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Birket-Smith, Morten, Theodore Millon, Erik Simonsen, et Roger E. Davis. 2002. "Psychopathy and the Five-Factor Model of Personality." In Psychopathy: Antisocial, Criminal, and Violent Behavior, ed. Widiger et Lynam, 173–77 Novi Eboraci: The Guilford Press. ISBN 1-57230-864-8.
  • Branscombe, Nyla, R., et Bertjan Doosje. 2004. Collective Guilt: International Perspectives. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52083-5.
  • Buber, Martin. 1957. "Guilt and guilt feelings." Psychiatry 20, no. 2 (Maius): 114–29. PMID 13441838.
  • Coltart, Nina. 1992. "Sin and the Super-ego." In Slouching Towards Bethlehem.
  • Giordano, Ralph. 1987. Die zweite Schuld oder Von der Last Deutscher zu sein. Hamburgi: Rasch und Röhring. ISBN 3-89136-145-9.
  • Jaspers, Karl. (1948) 1990. La Culpabilité allemande. Lutetiae: Minuit.
  • Kargl, Walter 1982. Kritik des Schuldprinzips. Francofurti: Campus Verlag. ISBN 3-593-33180-2.
  • Kreuz, Christian. "Das Konzept »Schuld« im Ersten Weltkrieg und in der Weimarer Republik." In Linguistische Untersuchungen zu einem brisanten Thema." Hildeshemiae: Hempen-Verlag. ISBN 978-3-944312-30-9. Editio interretialis.
  • Neumann, Craig S., David S. Kosson, Adelle E. Forth, et Robert D. Hare. 2013. "Factor structure of the Hare Psychopathy Checklist: Youth Version (PCL:YV) in adolescent females." Psychological Assessment 18: 142–154. doi:10.1037/1040-3590.18.2.142.
  • Pallanti, S., et L. Quercioli. 2000. "Shame and psychopathology." CNS Spectr 5, no. 8 (Augustus): 28–43. PMID 18192938.
  • Phillips, Adam. 1994. "Guilt." In On Flirtation, 138–147.
  • Schirrmacher, T. P. 2002. "Scham- und Schuldkultur." Professorenforum 3 (3).
  • Tangney, J. P., R. S. Miller, L. Flicker, et D. H. Barlow. "Are shame, guilt, and embarrassment distinct emotions?" Pers Soc Psychol 70, no. 6 (Iunius): 1256–69. PMID 8667166 doi:10.1037/0022-3514.70.6.1256. APA.
  • Wurmser, Léon. 1998. Die Maske der Scham. Ed. 3a. Berolini: Springer. ISBN 3-540-63324-3.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wikiquote-logo.svg Vicicitatio habet citationes quae ad culpam spectant.