Sinus Bothnicus

E Vicipaedia

Sinus Bothnicus^[1] sive Sinus Bothniae (Finnice: Pohjanlahti, Suecice: Bottniska viken) est sinus inter litus orientale Sueciae et litus occidentale Finniae. Ad partem extremum austrae Alandiae situs est, prope Mare Balticum et Sinum Finnicum.

Index 1 Etymologia 2 Geographia 3 Urbes litorales 3.1 Finnia 3.2 Suecia 4 Vide Etiam 5 Notae

[recensere] Etymologia

Bothnia (dein Bothnicum) est forma Latina verbi botn - postea botten ('Solum' Nordice Antique). Nomina multorum locorum circum Sinum Bothnicum sitorum sunt a verbo bot(te)n facta. Exempli gratia nomina Västerbotten et Österbotten (oppida Suecica)

[recensere] Geographia

Longitudo sinus est 725 km et latitudo 80-240 km. Altitudo maxima est 295 m. Superficies tota aquae huius sinus est circiter 117 000 km². Plusquam quinque menses anni derigescitur.

[recensere] Urbes litorales

Variae urbes oppidaque iacent ad litora huius sinus, quorum maximae sunt:

[recensere] Finnia

• Aboa
• Arctopolis
• Portus Mariae
• Uloa
• Vasa

[recensere] Suecia

• Lula
• Sundsvall
• Härnösand
• Gävle

[recensere] Vide Etiam

• Mare Balticum
• Carta Marina
• Sinus Finnicus

[recensere] Notae

1. ↑ Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon Universale[1] (1698)