Sinus Bothnicus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Tabula regionis Balticae, locum Sinus Bothniae monstrans

Sinus Bothnicus[1] sive Sinus Bothniae (Finnice: Pohjanlahti, Suecice: Bottniska viken) est sinus inter litus orientale Sueciae et litus occidentale Finniae. Ad partem extremum austrae Alandiae situs est, prope Mare Balticum et Sinum Finnicum.

Etymologia[recensere | fontem recensere]

Bothnia (dein Bothnicum) est forma Latina verbi botn - postea botten ('Solum' Nordice Antique). Nomina multorum locorum circum Sinum Bothnicum sitorum sunt a verbo bot(te)n facta. Exempli gratia nomina Västerbotten et Österbotten (oppida Suecica)

Geographia[recensere | fontem recensere]

Longitudo sinus est 725 km et latitudo 80-240 km. Altitudo maxima est 295 m. Superficies tota aquae huius sinus est circiter 117 000 km². Plusquam quinque menses anni derigescitur.

Urbes litorales[recensere | fontem recensere]

Variae urbes oppidaque iacent ad litora huius sinus, quorum maximae sunt:

Sinum Bothnicum, solis occasu
Navis appropinquans ad portum Uloae

Finnia[recensere | fontem recensere]

Suecia[recensere | fontem recensere]

Vide Etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) textus