Pactio Briand-Kellogg

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Signaturae Pactionis, civitates socii Pactionis ex origine in colore viridis profundo et civitates postea sunt in viride leve

Pactio Briand-Kellogg, pleniter "Pactio generalis pro reliquendo belli instrumento nationis politicae" vel (Anglice) Kellogg-Briand Pact vel (Francogallice) Pacte Briand-Kellogg, vel Pacte de Paris est pactio inter gentes ad bellum invasionis vel lucri pro domo civitatum prohibendum et dissensiones inter civitates more pace solvandum quae decreta Conferentia Societatum Civitatum in Lutetia die 27 Augusti 1928 post Primum bellum mundanum et in potentia ivit die 24 Iulii 1929. Nomen pactionis Aristidem Briand et Franciscum Billings Kellogg commemorat qui formationem pactionis effecerunt.

Ab origine, hanc Pactionem quindecim civitates ratam habebant, quod sunt Belgium, CFA, Canada, Czechoslovakia, Francia, Germania, Italia, Regnum Britanniarum, Australia, Africa Australis, Hibernia, Iaponia, India, Nova Zelandia, et Polonia.[1] Deinde 49 civitates hanc rata habent.

At quod bellum ut "defensio sui" non prohibentur sine limitatione et potentia inter gentes ad observationem Pactionis spondium abfuit, hae Pactio Secundum bellum mundanum non prohibere poest. Temen clausula Pactionis origo Chartae Consociationis Nationum quae bella vel usum militiaerum lucri pro domo, solutionis res politicae, invasionis, violationis integritatis territorii.[2]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Pactio Briand-Kellogg (Texus Anglicus apud Universitatem Yalensis)
  2. Charta Consociationis Nationum, Articulus 3, sectio 4

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Roman numeral 10000 CC DD.svg