Marcus Horatius M.f. Pulvillus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Marcus Horatius M.f. Pulvillus (nescimus, quando natus mortuusve sit) fuit consul Romanus sexti saeculi a.C.n. exeuntis.

De gente[recensere | fontem recensere]

Gente Horatia ortus erat, quae tum heroibus praeclara erat (trigemini Horatii et Horatius Cocles) sed iam quinto saeculo a.C.n. exstincta esse videtur. Praecipua tamen res a Marco Horatio gesta non ad bellum sed ad religionem pertinebat. Traditur enim templum Iovis Capitolini dedicasse. Filius eius Gaius Horatius M.f. Pulvillus consul anno 477 a.C.n. fuit, fortasse iterum 457 a.C.n.

De cursu honorum[recensere | fontem recensere]

Horatius Luci Tarquinii Superbi regis vicarius ante Ardeam a Romanis oppugnatam erat, cum nuntius de seditione quae regem urbe Roma expulerat adlata est : statim reditum in castra ei negare constituit atque ita regnum abdicare coegit[1]. Itaque primo anno Reipublicae liberae (509 a.C.n.) consul suffectus in locum Spurii Luvretii creatus est et collegam Publium Valerium Poblicolam habuit quocum et postea anno 507 iterum consulatum gessit. Quamquam Valerius tum potentior in re publica erat atque templum dedicare cupiebat, sive sorte ducta sive quia absente eo inimici et adversarii consociati ut ita fieret effecerunt, hoc munus alteri consuli evenit. De quo certamine mira fabula narrata est : nam cum Horatius postes templi manu teneret atque sacra verba nuncuparet, frater alterius consulis, Marcus Valerius, filium Horatii ab hostibus occisum esse falso rettulit ne dedicationem peragere posset pater lugens (luctus enim "impurum" facere vulgo credebatur). At Marcus Horatius filium lugere recusavit atque sacras caerimonias, velut non animi perturbatus, perfecit. Qui prolixe de ea aetate scripserunt hunc eventum ad primum consulatum Marci Horatii referunt, Tacitus vero in Historiis[2] suis ad secundum. Valerius Maximus (qui historicus non est) Horatium non tamquam consulem sed tamquam pontificem inducit. Nomen dedicatoris quidem dubium esse non videtur quia templa veteres inscriptiones servabant[3].

Fontes[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Dion. Hal. IV,85.
  2. III,72,1.
  3. Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 5, c. 719


Antecessores:
T. Lucretius Tricipitinus et Publius Valerius Volusi f. Poblicola II
Consul
507 a.C.n.
cum
Publio Valerio Volusi f. Poblicola III
Successores:
Spurius Larcius Rufus (Flavus) et Titus Herminius Aquilinus