Lucius Vitellius (consul 34)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam discretivam: Lucius Vitellius

Titulus obituarius Pyrami, L. Vitellio cubicularii (AE 1910.20)

Lucius Vitellius (natus anno 10 a.C.n. aut antea, mortuus anno 51) fuit senator Romanus et imperatoris A. Vitellii pater.

Familia[recensere | fontem recensere]

Pater eius Publius Vitellius, eques Luceriae natus et rerum Augusti procurator erat. Lucio Vitellio tres fratres fuerunt:

Uxor eius Sextilia erat, ex qua filios duos genuit, scilicet Lucium, qui consul suffectus creatus est anno 48, et Aulum, qui postea imperavit.[1]

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Anno 28 frater Arvalis cooptatus est, anno 34 consul ordinarius creatus est. Tum anno 35 a Tiberio imperatore legatus Augusti pro praetore Syriae factus est et "cunctis, quae apud Orientem parabantur, Lucium Vitellium praefecit"[2]. Ibi bellum cum Parthis imminentem avertit et Pontium Pilatum, quem Iudaei repudiabant, Romam misit. In Cappadocia Cietas gentem aggressus est et Marcum Trebellium Maximum legatum eo misit. Cietae in deditionem accepti sunt[3]. Anno 37, cum Tberius mortuus esset, expeditionem in Nabataeos interrupit. Anno 39 a Caligula imperatore revocatus est, sed adulatione adeptus est, ut vitam reciperet. Erat Claudii imperatoris familiaris et Messalinae imperatricis. Anno 43 cum Claudio consul II factus eius vicarius Romae fuit, dum imperator expeditionem in Britanniam fecit: Claudius ei curam imperii tradidit[4]. Post caedem Messalinae Agrippinae minori se adiunxit, uxori novae principis. In senatu censuit matrimonium inter patruum et neptem esse fas. Anno 47/48 cum principe censuram administravit. Anno 51 frustra in senatu accusatus est.

L. Vitellius agricola[recensere | fontem recensere]

Fuit L. Vitellius, secundum Plinium, qui varia ficorum genera "in Albense rus e Syria intulit ... cum legatus in ea provincia esset, novissimis Ti. Caesaris temporibus".[5] Similiter de pistaciis: "Et haec autem idem Vitellius in Italiam primus intulit eodem tempore, simulque in Hispaniam Flaccus Pompeius eques Romanus, qui cum eo militabat."[6]

Mors[recensere | fontem recensere]

Anno 51 mortuus est et Claudio funere censorio honoratus est. In statua eius memoriae recta legi potuit: pietatis immobilis erga principem[7].

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 12/2, c. 261-262
  2. Tacitus Annales VI 32,3
  3. Tacitus, Annales, VI24
  4. Suetonius Vitellius II 4
  5. Plinius, Naturalis historia 15.83
  6. Plinius, Naturalis historia 15.91
  7. Suetonius Vitellius III 1


Antecessores:
Servius Sulpicius Galba et Lucius Cornelius Sulla Felix
Consul
34
cum
Paullo Fabio Persico
Successores:
Gaius Cestius Gallus et Marcus Servilius Nonianus


Antecessores:
Tiberius Claudius Caesar Augustus II et Gaius Caecina Largus
Consul
43
cum
Tiberio Claudio Caesare Augusto III
Successores:
Titus Statilius Taurus et Gaius Sallustius Passienus Crispus II


Antecessores:
Decimus Valerius Asiaticus II et Marcus Iunius Silanus
Consul
47
cum
Tiberio Claudio Caesare Augusto IV
Successores:
Aulus Vitellius et Lucius Vipstanus Poplicola