Digamma

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Digamma
Abecedarium Graecum
Α α Alpha Β β Beta
Γ γ Gamma Δ δ Delta
Ε ε Epsilon Ζ ζ Zeta
Η η Eta Θ θ Theta
Ι ι Iota Κ κ Cappa
Λ λ Labda Μ μ My
Ν ν Ny Ξ ξ Xi
Ο ο Omicron Π π Pi
Ρ ρ Rho Σ σ ς Sigma
Τ τ Tau Υ υ Ypsilon
Φ φ Phi Χ χ Chi
Ψ ψ Psi Ω ω Omega
systema numerale
αʹ 1 ιʹ 10 ρʹ 100
βʹ 2 κʹ 20 σʹ 200
γʹ 3 λʹ 30 τʹ 300
δʹ 4 μʹ 40 υʹ 400
εʹ 5 νʹ 50 φʹ 500
ϝʹ ϛʹ στʹ 6 ξʹ 60 χʹ 600
ζʹ 7 οʹ 70 ψʹ 700
ηʹ 8 πʹ 80 ωʹ 800
θʹ 9 ϙʹ ϟʹ 90 ϡʹ 900

Digamma[1] (indecl., n.; Graece δίγαμμα) sive vau[2] est littera Graeca obsoleta, Ϝ ϝ scripta, quae vocis soni [w] potestatem habet. Digamma in systemate numerali Graeco numerum sex denotat.

Excepta dialecto Aeolica, digamma mature ex Graeca antiqua evanuit. Hiatus apud Homerum iis ferme locis conservatum est quibus digamma olim intervenerat aut adhuc aetate Homerica interveniebat.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Aulus Gellius, Noctes Atticae 14.5.2.
  2. Scaurus De orthographia 7.19 Keil.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]