Eta (littera)

Abecedarium Graecum Α α Alpha Β β Beta Γ γ Gamma Δ δ Delta Ε ε Epsilon Ζ ζ Zeta Η η Eta Θ θ Theta Ι ι Iota Κ κ Cappa Λ λ Labda Μ μ My Ν ν Ny Ξ ξ Xi Ο ο Omicron Π π Pi Ρ ρ Rho Σ σ ς Sigma Τ τ Tau Υ υ Ypsilon Φ φ Phi Χ χ Chi Ψ ψ Psi Ω ω Omega

systema numerale αʹ 1 ιʹ 10 ρʹ 100 βʹ 2 κʹ 20 σʹ 200 γʹ 3 λʹ 30 τʹ 300 δʹ 4 μʹ 40 υʹ 400 εʹ 5 νʹ 50 φʹ 500 ϝʹ ϛʹ στʹ 6 ξʹ 60 χʹ 600 ζʹ 7 οʹ 70 ψʹ 700 ηʹ 8 πʹ 80 ωʹ 800 θʹ 9 ϙʹ ϟʹ 90 ϡʹ 900

Ēta, (indecl., n.; Graece: Ἦτα), sive Η η, est littera Graeca. In lingua Graeca classica notabat sonum /ɛː/, hodie /i/. In ordine litterarum Graecarum eta est septima. In systemate numerali Graeco denotat numerum octo. Systema Unicode litteram cognatam separatim recognovit (nomine heta vel tack heta), originem spiritus aspri scripturae Graecae.

Historia

Limes Atheniensis antiquus ubi eta = /h/

Eta derivatum est a littera Phoenicia (Ḥet) quae notabat /ħ/. In antiquissimis abecedariis Graecis eta vel potius heta sonum /h/ notabat. In Ionia tamen, ubi sonus /h/ ex usu ceciderat, eo signo nunc obsoleto uti coeperunt ad sonum /ɛː/ notandum. Abecedarium Ionicum renovatum ab anno fere 400 a.C.n. omnibus Graecis acceptum est.