Death Be Not Proud

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Ioannes Donne. Effigies post Isaacium Oliver anno circiter 1620 pictus (Pinacotheca Effigierum Nationalis Londinii: NPG 1849)

"Death Be Not Proud" est poema a Ioanne Donne, poeta metaphysico Anglico, compositum, circa 1610 scriptum et primum anno 1633 prolatum. Poema est decima sonneta inter Holy Sonnets ('Sonnetae sacrae') in manuscripto Westmorelandiano conlecta (1620).

Haec sonneta schema consonantiae exactaee abba abba cdd caa sequitur. Verbum die in dialecto Scotico dicitur [dii], ut cum thee, me, et eternally congruat.

Prospectus[recensere | fontem recensere]

Ioannes Donne maiorem morbum per octavum sui ministerii Anglicani annum passus erat, aegrotationem quae eum paene interfecerat. Morbus fortasse fuit febris typhoida, sed medici annos recentiores monstraverunt eum febrem recidentem cum aliis morbis fortasse habuisse.

Textus[recensere | fontem recensere]

Verba Anglica Verba Latine reddita

Death be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadful, for, thou art not so,
For, those, whom thou think'st, thou dost overthrow,
Die not, poor death, nor yet canst thou kill me.
From rest and sleep, which but thy pictures bee
Much pleasure, then from thee, much more must flow,
And soonest our best men with thee doe goe,
Rest of their bones, and souls deliveries.
Thou art slave to Fate, Chance, kings, and desperate men,
And dost with poison, warren, and sicknesses dwell,
And poppies, or charms can make us sleep as well,
And better then thy stroke; why swell's thou then;
One short sleep past, wee wake eternally,
And death shall be no more; death, thou shalt die.

Mors, superba non esto, etsi nonnulli te appellaverunt
potens et terribilis, nam sic non es,
nam illi quos te deicere putas
non moriuntur, mors miser, nec me necare potes.
Ex quiete et somno, quae solum tuae effigies sunt,
Multa voluptas, tum ex te multo plus fluendumst,
et simul ac nostri optimates tecum abeunt,
quiescunt eorum ossa, actionesque animarum.[1]
Servus es fati, fortis, regum, et hominum desperatorum,
ac cum veneno, bello,[2] aegritudinibusque habitas,
et papavera vel fascina nos somno tam bene dare possunt,
et melius quam ictus tuus; cur tum turgescis;
unum somnum breve post, expergiscimur in aeternum,
et mors non iam erit; O mortem! morieris.

Adnotationes[recensere | fontem recensere]

  1. Grammatica et significatio Anglicae sunt obscurae.
  2. Anglice warren ad verbum 'leporarium' significat, sed sensus rectus fortasse est war 'bellum'.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Buckwalter, Stephanie. 2014. Death Poetry: "Death, be not proud." Berkeley Heights Novae Caesareae: Enslow Publishers. ISBN 9780766042575.
  • Coffin, Charles M., ed. 1952. Donne’s Poetry: The Complete Poetry and Selected Prose of John Donne. Novi Eboraci: The Modern Library.
  • Donne, John. 1975. Devotions upon Emergent Occasions, ed. Anthony Raspa. Monte Regali: McGill-Queen’s University Press.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wikisource-logo.svg Vide Death be not proud apud Vicifontem.


Stipula Haec stipula ad litteras spectat. Amplifica, si potes!