Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Vaccinum

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Ionas Salk anno 1955 duas ampullas vaccini poliomyelitidis attollit.

Vaccinum,[1][2] est compositio medica, quae immunitatem a morbo praebet. Continet plerumque substantiam microbio morbifero similem, saepe ex microbio infirmato vel interfecto, aut eius venenis vel proteinis fabricatam. Haec pars efficax corporis systema immunitatis deinde ad microbia agnoscenda et delenda stimulat.

Nomen vaccinum a variola bovina vel vaccina deducitur. Eduardus Iennerus animadvertit agricolas, qui variolâ bovinâ affecti essent, a variola vera munitos esse, annoque 1796 primum vaccinum effecit et feliciter adhibuit.

Currentibus in temporibus nostris munera vaccinorum circa pandemiam attentio animi obiter adcipiunt et accipient.

Vaccinorum machinatio et securitas in genere[recensere | fontem recensere]

Vaccinum vere quasi pars pathologici agentis videtur, quae corpus nostrum cognoscere potest, ut primum responsum immunitatis contra alienum praeparabit, ut illim, cum alienum agens iterum intraturum, tam reciperators idenei, anticorpora dicta, contra alienum ad corpus defendum praestent, deinde nos a contagione protegerent[3]. Postremo anticorpora haec systemate immunitatis numeris magnis generarentur. Hodie duo genera scopum hunc procreandi nota sunt: Alter sit, ut vaccino pars alieni, exempli causa: pars SARS-CoV-2 proteini S (spinarum, ORF2), addatur. Alter sit cellulis informatio alieni (e. g. proteini S) faciendi suppleri, ut hae ipsae anticorpora forment. Iter primum dictum multorum morborum iam utitur: partes alienae additae de facto minime vis habentes, neque eae non morbum causare possunt. Alterum iter autem novum facultatibus corporis supra dictis incumbit. Ad vaccinorum securitatem spectans tantum actiones systematis immunitates cotidie effectus exerceant. Si adest vaccinium nihil corruptionis habeat, sed modo communis reactio systematis immunitatis provocetur. Vaccinum afferendi nihil aliud sit, ut exercitium systemati immunitatis instituatur. Praeterea OMS systema gubernatorium constanter effectus adversos sentiendi interiecit.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Traupman, Ioannes. 2007. Latin and English Dictionary. Ed. 3a. Philadelphiae: St. Joseph's University. ISBN 9780553590128.
  2. Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok, ed. 2a (2009).
  3. O'Brien K. (2020), Ordinis Mundi Sanitarii, Pellicula Episode #16 - COVID-19 - How do vaccines work?, nexus: vide nexus externos

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Carroll, Aaron E. 2015. Not Up for Debate: The Science Behind Vaccination. New York Times, 17 Septembris.
  • Largent, Mark A. 2012. Vaccine: The Debate in Modern America. Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-1-4214-0607-7.
  • Walloch, Karen L. 2015. The Antivaccine Heresy: Jacobson v. Massachusetts and the Troubled History of Compulsory Vaccination in the United States. University of Rochester Press.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Ordinis mundi sanitarii[recensere | fontem recensere]

Crystal 128 up.png Commentatio principalis: Ordo mundi sanitarius