Lucius Valerius Flaccus (consul 131 a.C.n.)

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Lucius Valerius Flaccus (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus circa annum 131 a.C.n.) vir publicus ac iuris peritus Romanus fuit.

Gens[recensere | fontem recensere]

Filius eius Lucius Valerius Flaccus anno 100 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Ante annum 131 a.C.n. flamen dialis factus est, eo anno autem una cum Publio Licinio Crasso Divite Muciano pontifice maximo consul erat. Qui autem eum urbem rellinquere vetuit, ut ipse bellum contra Aristonicum nothum Attali II regem Pergami gereret. Qui regnum, quod Attalus III rex populo Romano ex testamento tradiderat, appetivit[1].

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Marcus Tullius Cicero, In M. Antonium orationes Philippicae XI 8,18


Antecessores:
Publius Popillius Laenas et Publius Rupilius
Consul
131 a.C.n.
cum
Publio Licinio Crasso Divite Muciano
Successores:
Lucius Cornelius Lentulus et Marcus Perperna