Lingua Norvegica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Lingua Norvegica[1][2] (Norvegice: norsk) est lingua Indoeuropaea, sub familia Germanica subsummata. Cum linguis Danica, Suecica, Islandensi, et lingua Faroensi Germanicam septentrionalem format. Lingua parentalis est lingua Nordica antiqua.

Duae linguae Norvegicae sunt: bokmål (bene adsimilis linguae Danicae) et nynorsk (tenuiter adsimilis linguae Faroensi). Lingua Norvegica intercedit inter linguam Danicam et linguam Suecicam, atque Norvegica Suecicaque linguae mutuo intellegibiles sunt.

Loci[recensere | fontem recensere]

Homines lingua Norvegica in Norvegia primaria utuntur.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus ff. 27r-44v; "lingua Nortvegica" Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia (Amstelodami: Jansson-Waesberge, 1679) textus pp. 212-215.
  2. Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok, editio secunda, 2009.


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!