Lavinia

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Lavinia - imago excerpta ex libro, qui Promptuarium iconum inscribitur.

Lavinia est persona praehistorica Romanorum antiquorum, Latini et Amatae filia, quam Aeneas post Creusam in matrimonium duxit.

Quae gesta sint[recensere | fontem recensere]

Aeneas cum comitibus ex Troia cremata profugus multa pericula passus ad litus Laurentinum appulit. Latinus, rex Latinorum eum hospitio excepit locumque in quo considerent designavit. Ac cum hoc sibi praedictum meminisset, fore ut peregrino filiam suam in matrimonium daret, Aeneae Laviniam promisit, qiamquam iam Turno, regi Rutulorum, Lavinia sponsa erat,[1] et, Latino et Amata de nuptiis eius inter se rixantibus, taciturna lacrimis ruboreque respondit, quippe cum amore Turni capta esset.[2] Turnus autem ingenti comparata copia militum bellum Aeneae intulit, qui a Tuscis, hostibus Rutulorum, et Euandro Pallantino, amico Anchisae patris, auxilia petivit. Post varia proelia Aeneas Turnum trucidavit et, bello confecto, Laviniam in matrimonium duxit, urbemque condidit, quam Lavinium ex uxore nominavit. Deinde Lavinia Aenea iam mortuo filium peperit. Cum autem Ascanium privignum[3] post Aeneam regnantem timeret, in recessu silvarum suum educavit filium. quem ideo Silvium nominavit.[4] Qui quidem timor inanis fuisse videtur, nam Ascanius Albae regnaturus novercae suae urbem patriam reliquit.


Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Liv. 1.1.
  2. Verg. Aen. 12.64-70. Lyne 1983; Formiccola 2006; Todd 1980.
  3. Apud Vergilium Ascanii mater Creusa erat. Cf. Edgeworth 2001.
  4. Boccaccio. De mulieribus claris 41.6.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Burke, P. F. (1976) Virgil's Amata. Vergilius 22: 24-29.
  • Cairns, Francis (2005) Lavinia's blush (Vergil Aeneid 12.64-70). Body language in the Greek and Roman worlds, ed. Douglas L. Cairns, 195-213.
  • Edgeworth, Robert Joseph (2001) Ascanius' mother. Hermes 129: 246-250.
  • Formicola, Crescenzo (2006) "Dark visibility" : Lavinia in the "Aeneid". Vergilius 52: 76-95.
  • Lyne, R. O. A. M. (1983) Lavinia's Blush: Vergil, Aeneid 12.64-70. Greece & Rome 30: 55-64.
  • Todd R. W. (1980) Lavinia blushed. Vergilius 26: 27-33.