Gardenia taitensis

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Gardenia taitensis
Taxinomia
Regnum: Plantae
(inordinata): Angiospermae
(inordinata): Eudicotyledones
(inordinatus): Asteridae
Ordo: Gentianales
Familia: Rubiaceae
Genus: Gardenia
Species: G. taitensis
Binomen
Gardenia taitensis
DC.[1]

Gardenia taitensis (Anglice Tahitian gardenia, tiare flower) est species plantarum florentium familiae Rubiacearum, in litoribus terrae altae Oceaniae occidentalis endemica. Planta, in Melanesia et Polynesia Occidentali orta, est introductio aboriginalis in Insulis Cook et Polynesia Francica, et fortasse Havaiis.[2]

Planta est sempervirens frutex tropicus, qui ad 4 m altus crescit. Folia sunt nitida, atroviridia 5–16 cm longa, secundum caulem opposita. Flos est cremeus, stelliformis, 5–9 lobis (quoque lobo 2–4 cm longo), et fragrantissimus. Insigniter est una ex paucis plantis excultis in Polynesia endemicis. Is est flos civitatis Polynesiae Francicae et Insularum Cook.

Nomen ipsum est falsum quia planta nec endemica nec naturalizata Tahitis est. Primum binomen gratum pro planta ex speciminibus ab Iulio Dumont d'Urville Tahitis anno 1824 conlectis appellatum est; ergo nomen scientificum Gardenia taitensis et nomen in aliis linguis simile. Primum autem Tahitis conlecta est a Forster patre filioque per primam Praefecti Cook navigationem Pacificam (1768–1771), quamquam eadem Gardeniae floridae falso visa est.[3]

Synonyma[recensere | fontem recensere]

  • Gardenia weissichii
  • Gardenia tahitensis
  • Randia tahitensis

Nomina Pacifica[recensere | fontem recensere]

Usus communes[recensere | fontem recensere]

Habitus crescendi
  • In nonnullis memoriis Pacificis, flos gestus statum coniunctionis significat: flos auri laeva personam cui sunt coniunx aut deliciae; flos auri dextra gestus, personam amores petentem designat.
  • Gardenia taitensis etiam in commercio in quadam re ungentaria adhibetur. Inter exempla insignia sunt Tiare ab Ormonde Jayne venumdatum, anno 2009 in publicum oblatum,[6] et Tiare a Chantecaille oblatum.[7] Flores non iam aperti manu carpti in oleo quindecim dies immerguntur ad obtinendum extractum.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Gardenia taitensis" apud International Plant Names Database (Hortus Kewensis, Herbaria Universitatis Harvardianae, Herbarium Nationale Australianum)
  2. De planta apud situm ntbg.org (National Tropical Garden Plant Database).
  3. "Cook Islands Biodiversity & Natural Heritage Database : Gardenia taitensis - Tahitian Gardenia," apud situm cookislands.bishopmuseum.org.
  4. W. Arthur Whistler, Polynesian Herbal Medicine (1992), pp. 52, 69, 150 Textus apud Google Books.
  5. http://www.monoi.com/history.html Historia] olei monoi tiare Tahiti apud situm monoi.com.
  6. Ormonde Jayne, "Tiare Perfume Collection," res a Linda Pilkington facta.
  7. Chantecaille Tiare Perfume at chantecaille.com.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Gardeniam taitensem spectant.