Franciscus Liszt

Suadetur ut haec commentatio ad "Franciscus Lisztius" moveatur.

Sententiam tuam, quaesumus, profer in pagina disputationis.

English language

English

It is proposed to move this page to Franciscus Lisztius. Please give your opinion on the talk page.

Deutsch

Es wurde vorgeschlagen, diese Seite nach Franciscus Lisztius zu verschieben. Um Stellungnahme auf der Diskussionsseite wird gebeten.

Esperanto

Rekomendatas la movo de tiu ĉi paĝo al Franciscus Lisztius. Vi estas petata komenti prie en la diskutejo.

Haec formula ({{Movenda}}) plus quam 30 dies sine recensionibus in pagina mansit.

Franciscus Lisztius,^[1] Hungarice Liszt Ferenc seu Theodisce Franz Liszt (natus Doborján (Theodisce Raiding), in vico Hungarico in dicione Imperii Austriaci die 22 Octobris 1811; mortuus Baruthi die 31 Iulii 1886), fuit compositor, clavilista, organista, orchestrae conductor, ordinator, educator musicus. Inter eius opera magna sunt Sonata clavili in b maiore, S. 178, Rhapsodies hongroises, S. 244, Symphonia "Faust" S.108.

Vita

Pater, quamquam excellebat ipse generis Hungariae antiquitate nobilitateque, fuit vilicus principis Esterházy, sic familiaris Francisci Iosephi Haydinii. Novem annos natus, Franciscus Lisztius praebuit concentum musicum, quem aliquot maecenates audiverunt, tribuerunt ei pensionem ad studia sex annorum. Pater negotium suum renuntiavit et filium Vindobonam comitatus est, ubi Antonius Salieri et Carolus Czerny eum docuerunt. Biennio post iter Lutetiam fecit, ubi Cherubini eum in conservatorium non accepit, pueros abhorrens mirabiles. Brevi tamen in amore et deliciis urbi toti fuit, ubi appellabatur "le petit Litz" (i.e. Litz minor)^?

Anno 1834, Mariam Comitissam de Agoult adamavit, quae amoris causa dereliquit familiam suam. Coniuncte generaverunt tres liberos, unam Cosimam, quam Ioannes de Bülow, posterius Ricardi Wagnerii uxorem duxit. Convivere autem non potuerunt, amor transitorius fiebat odium. D'Agoult libellum Nadine scripsit, maledicens de Francisco. Deinde Lisztius Vimariae occupatus favebat musicae "modernae" Ricardi Wagnerii, Hectoris Berlioz, et Camilli Saint-Saëns.

Ultimum eius verbum ante mortem suam fuit "Tristan."

Praeclara opera

Inter eius compositiones clarissimas sunt:

Undeviginti Hungaricae rapsodiae (quorum notissima est secunda)
Tripudium Mortis (Theodisce Totentanz);
Secundus Concertus Clavile Orchestraque;
Anni Peregrinationis (Francogallice Années de Pèlerinage)
Sonata clavili in b maiore, s. 178

Notae

↑ "Ad Franciscum Lisztium"; Iuventus, ann. XX, n. 10 (Budapestini, 1936): 148 .

Nexus interni

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Franciscum Lisztium spectant.

Lexica biographica: Gran Enciclopèdia Catalana • Den store danske • Deutsche Biographie • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud Lexicon historicum Helveticum • Treccani • Store norske leksikon • • Classical Archives • Catholic Encyclopedia

[1] "Ad Franciscum Lisztium"; Iuventus, ann. XX, n. 10 (Budapestini, 1936): 148 .

[1]