Sonata ad clavile in b maiore, s. 178 (Liszt)
Appearance
(Redirectum de Sonata clavili in b maiore, s. 178 (Liszt))

Sonata ad clavile in b maiore, s. 178, (Theodisce Klaviersonate h-moll) est compositio musica motu uno ad clavile ab Francisco Liszt anno 1853 conscripta. Quod opus, omnium illius temporis sonatarum maxumum, Roberto Schumann anno 1854 dedicatum est. Primum die 27 Ianuarii 1857 ab Ioanne de Bülow canta est. Quamquam unus motus triginta minuta durat, motus in quattuor partes divisus est. Quaeque partes sine pausis canuntur. Opus, forma sonatarum compositum, multis formis simul utitur ac fugam difficillimam continet.[1] Hoc opus antecessoribus difficilius fuit.
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ Longyear 1973.
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Longyear, R.M. “Liszt's B minor Sonata: Precedents for a structural analysis.” The music review, 34, no. 3-4 (Aug-Nov 1973): 198-209.
- Longyear, R.M. “The Text of Liszt’s B Minor Piano Sonata.” The Musical Quarterly, Vol. 60, No. 3 (Jul., 1974), pp. 435–450.
- Ott, Bertrand. “An interpretation of Liszt's Sonata in B minor.” JALS: The journal of the American Liszt Society, 10 (Dec 1981): 30-38.
- Saffle, Michael. “Liszt's Sonata in B minor: another look at the 'double function' question.” JALS: The journal of the American Liszt Society, 11 (June 1982): 28-39.